លំហាត់មេរៀនទី១១៖សម្ភារៈបង្រៀន រៀន

(ក) ធ្វើឱ្យមេរៀនកាន់តែវែង។

(ខ) ជួយសម្រួលដល់ដំណើរការបង្រៀន និងរៀន។

(គ) ធ្វើឱ្យសិស្សសប្បាយរីករាយ។

(ឃ) ធ្វើឱ្យគ្រូមានភាពងាយស្រួល។

(ក) សៀវភៅ

(ខ) គំនូសតាង។

(គ) កុំព្យូទ័រ និងកម្មវិធីអប់រំ។

(ឃ) ផែនទី។

(ក) តម្លៃថ្លៃ។

(ខ) ស្មុគស្មាញ។

(គ) ទាក់ទាញ និងមានប្រយោជន៍។

(ឃ) ចាស់គំរិល។

(ក) ធ្វើឱ្យសិស្សខ្ជិល។

(ខ) គាំទ្រការយល់ដឹង និងការចងចាំ។

(គ) ធ្វើឱ្យសិស្សច្របូកច្របល់។

(ឃ) ធ្វើឱ្យសិស្សធុញទ្រាន់។

(ក) ធ្វើឱ្យគ្រូមានការងារច្រើន។

(ខ) ជួយសម្រួលដល់ការផ្ទេរចំណេះដឹង។

(គ) ធ្វើឱ្យគ្រូមានការងារតិច។

(ឃ) ធ្វើឱ្យគ្រូមានភាពស្មុគស្មាញ។

(ក) សៀវភៅ។

(ខ) ឧបករណ៍សោតទស្សន៍។

(គ) គំនូសតាង។

(ឃ) ផែនទី។

(ក) ធ្វើឱ្យសិស្សគិតយឺត។

(ខ) បង្កើនសមត្ថភាពក្នុងការសំរេចចិត្ត និងការគិតបែបរិះគិត។

(គ) ធ្វើឱ្យសិស្សគិតច្របូកច្របល់។

(ឃ) ធ្វើឱ្យសិស្សគិតអវិជ្ជមាន។

(ក) តែតម្លៃរបស់សម្ភារៈ។

(ខ) តែភាពងាយស្រួលប្រើប្រាស់។

(គ) កម្រិតថ្នាក់ និងគោលបំណងនៃមេរៀន។

(ឃ) តែភាពទាក់ទាញរបស់សម្ភារៈ។

(ក) ធ្វើឱ្យបរិយាកាសសិក្សាស្ងាត់ជ្រងំ។

(ខ) លើកទឹកចិត្តដល់ការរៀនសប្បាយ។

(គ) ធ្វើឱ្យបរិយាកាសសិក្សាធុញទ្រាន់។

(ឃ) ធ្វើឱ្យបរិយាកាសសិក្សាស្មុគស្មាញ។

(ក) គ្រាន់តែសួរគ្រូ។

(ខ) គ្រាន់តែសង្កេតមើលសិស្ស។

(គ) សង្កេតមើលការចូលរួម និងប្រមូលមតិពីសិស្ស និងគ្រូ។

(ឃ) គ្រាន់តែពិនិត្យមើលលទ្ធផលសិក្សារបស់សិស្ស។