លំហាត់វាយតម្លៃមេរៀនទី១៦៖ ការរៀនពេញមួយជីវិត

ក. ការរៀននៅសាលាតែប៉ុណ្ណោះ។

ខ. ការរៀននៅពេលមានពេលទំនេរ។

គ. ដំណើរការរៀនសូត្រជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងគ្រប់ដំណាក់កាលនៃជីវិត។

ឃ. ការរៀននៅពេលចាស់តែប៉ុណ្ណោះ។

ក. មានទម្លាប់អាន។

ខ. មិនចូលចិត្តប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ។

គ. ចេះគ្រប់គ្រងពេលវេលា។

ឃ. ចែករំលែកចំណេះដឹងជាមួយអ្នកដទៃ។

ក. ធ្វើឱ្យមានភាពឯកោ។

ខ. បន្ថយទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង។

គ. នាំទៅរកជីវភាពប្រសើរជាងមុន។

ឃ. ធ្វើឱ្យសុខភាពកាន់តែយ៉ាប់យ៉ឺន។

ក. ធ្វើឱ្យបុគ្គលក្លាយជាមនុស្សខ្ជិលច្រអូស។

ខ. រារាំងការអភិវឌ្ឍជំនាញ។

គ. ជួយអភិវឌ្ឍជំនាញ និងសមត្ថភាព។

ឃ. ធ្វើឱ្យបុគ្គលមិនចង់ធ្វើសង្គមភាវូបនីយកម្ម។

ក. តែមនុស្សចាស់ប៉ុណ្ណោះ។

ខ. តែអ្នកដែលគ្មានការងារធ្វើ។

គ. បុគ្គលគ្រប់រូប គ្រប់វ័យ និងគ្រប់background ទាំងអស់។

ឃ. តែអ្នកដែលចូលចិត្តរៀន។

ក. ជៀសវាងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា។

ខ. មិនកំណត់គោលដៅច្បាស់លាស់។

គ. អភិវឌ្ឍទម្លាប់អានជាប្រចាំ។

ឃ. មិនចង់ចែករំលែកចំណេះដឹង។

ក. បង្កើនភាពអសកម្មក្នុងសង្គម។

ខ. រារាំងការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច។

គ. រួមចំណែកដល់ការរីកចម្រើននៃសង្គមទាំងមូល។

ឃ. បង្កើនអំពើហិង្សាក្នុងសង្គម។

ក. ជំនាញគ្រប់គ្រងពេលវេលា។

ខ. ជំនាញគេចវេសពីការងារ។

គ. ជំនាញមិនចេះស្តាប់អ្នកដទៃ។

ឃ. ជំនាញបន្ទោសអ្នកដទៃ។

ក. ការមើលទូរទស្សន៍រាល់ថ្ងៃ។

ខ. ការចូលរួមក្នុងសកម្មភាពស្ម័គ្រចិត្ត។

គ. ការគេងច្រើនហួសប្រមាណ។

ឃ. ការមិនអើពើនឹងព័ត៌មានថ្មីៗ។

ក. ការថយចុះនៃទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង។

ខ. ជីវិតដែលមិនមានគោលដៅ។

គ. ការលើកកម្ពស់សុខភាពល្អ។

ឃ. ឱកាសការងារកាន់តែច្រើន។