​​​O żywocie ludzkim*

lektura obowiązkowa

​​O żywocie ludzkim

​Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,

Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;

Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy[1],

Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.

Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,

Wszystko to minie jako polna trawa[2];

Naśmiawszy się nam i naszym porządkom,

Wemkną nas w mieszek, jako czynią łątkom[3]

​

​O żywocie ludzkim:

• ​charakter refleksyjny,

• problematyka ludzkiego losu,

• „fraszka” to błahostka, odnosi się do każdej czynności człowieka,

  podkreślona została przemijalność doczesnych spraw.

​​Motyw (theatrum mundi).

​​W tym krótkim utworze pojawia się ważny motyw „teatru świata” Człowiek to aktor wkraczający na „scenę życia” tylko po to, by „uganiać się” za nieistotnymi wartościami, odgrywać rolę z góry mu narzuconą. Jak zaś kończy się ten „występ”?

​

​​(…) Naśmiawszy się nam i naszym porządkom

Wemkną nas w mieszek, jako czynią łątkom

​

​Człowiek jest więc jak marionetka – nie ma wpływu na swoje losy, nie ma mocy sprawczej, podlega sile wyższej

​pdr. str. 72 fraszka: "O żywocie ludzkim"

tekst fraszki trzymaj przed sobą

​O żywocie ludzkim:

​- napisany jedenastozgłoskowcem,

​- występują rymy parzyste, dokładne.

​

​............... my-śle-my A

​............... czy-nie-my A

​............... rze-czy B

​............... pie-czy B

​​³Wemkną nas w mieszek, jako czynią łątkom

— wsadzą nas do worka jak kukiełki (marionetki) po przedstawieniu. [przypis edytorski]

​We fraszce:

"O żywocie ludzkim"

występują środki stylistyczne:

• ​anafora - wzmocnienie siły wypowiedzi,

• ​porównania - zestawienie, ukazanie podobieństwa, obrazuje rzeczywistość

• ​wyliczenia - zwrócenie uwagi, wzmocnieniu znaczenia wypowiedzi