พระอภัยมณี ตอน พระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทร

สมัยอยุธยา

สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น

สมัยรัตนโกสินทร์ตอนปลาย

สมัยสุโขทัย

รัชกาลที่ ๑

รัชกาลที่ ๒

รัชกาลที่ ๓

รัชกาลที่ ๔

นางวันทอง

นางบุษบา

นางจัน

นางสีดา

เพราะหมดรัก

เพราะอยากออกบวช

เพราะอยากครองคู่นางเงือก

เพราะสบโอกาสในการหนีพอดี

เพราะพ่อไม่เคยขู่เข็ญเฆี่ยนตี

เพราะพ่อเป็นหน่อเนื้อเชื้อกษัตริย์

เพราะพ่อให้เครื่องประดับตั้งแต่เกิด

เพราะพ่อมีหน้าผิวพรรณหมดจด

ขอสินสมุทรไปเป็นตัวแทนนางผีเสื้อ

อยากให้นางผีเสื้อสมุทรไปด้วย แต่เราคนละเผ่าพันธุ์

จากไปครั้งนี้เพราะคิดถึงพ่อแม่และบ้านเมืองที่จากมา

ขอให้พระอภัยมณีและนางผีเสื้อสมุทรได้พบกันทุกชาติ

วรพักตร์นารีศรีโสภา

โตดังหนึ่งยุคุนธร์ขุนไศล

แต่ดวงเนตรแดงดูดังสุริย์ฉาย

นมสองข้างอย่างกระโปรงดูโตงเตง

สุดสาคร

สินสมุทร

นางเงือกน้ำ

นางผีเสื้อสมุทร

จึงตรัสว่าตาเงือกมาคอยรับ

ช่างสมกับวาจาจะหาไหน

พระทรงบ่าเงือกน้ำงามวิไล

พระหน่อไทขอสมาขึ้นบ่านาง

นางเงือกน้อยสร้อยเศร้าเข้ามาผลัด

แบกกษัตริย์ว่ายเสือกเสลือกสลน

พระลูกหลบพบเงือกจะเสือกหนี

เหยียบขยี้สองแขนแน่นหนักหนา

เกิดลางสังหรณ์ขึ้น

เค้นถามจากนางเงือก

เห็นประตูถ้ำเปิดและปี่หาย

มีเหล่าพรายน้ำมารายงาน