แบบทดสอบทที่1 ลักษณะของภาษาไทย

ภาษาไทย

ภาษาใบ้

ภาษาบาลี สันสกฤต

ภาษาลาว

เกิดจากการเลียนเสียงแวดล้อมที่ปรากฎก้องขึ้น

เกิดจากเสียงที่เปล่งออกมาในขณะทำกิจกรรมต่างๆ

เกิดจากการคิดคำขึ้น และกำหนดความหมายของคำให้เข้าใจ

ถูกทุกข้อ

คำพูดหรือถ้อยคำ

ภาษาเป็นเครื่องมือของมนุษย์ที่ใช่ให้สามารถติดต่อสื่อสาร

พูด บอก

เสียงกิริยาอาการที่ทำความเข้าใจกันได้ คำพูดถ้อยคำที่ใช้พูดจากัน

เป็นถ้อยคำ

คำพูด

เป็นการสื่อสารที่ไม่ใช้ถ้อยคำ

ภาษาเขียน

ตัวเราเป็นผู้สร้างภาษา

มนุษย์เป็นผู้สร้างภาษา

พระเจ้าเป็นผู้สร้างภาษา

ครูเป็นผู้สร้างภาษา

ตึง ตัง

อึ่งอ่าง

อ้วน ขาว

ฮุยเลฮุย

หน่วยคำเติมหน้า

ภาษาที่มีคำหลายคำเรียงต่อกัน

ภาษาที่มีหน่วยคำคงที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง

ภาษาที่มีหน่วยคำไม่คงที่มีการเปลี่ยนแปลง

ภาษาไทย

ภาษาอังกฤษ

ภาษาจีน

ภาษาลาว

กบ จิ้งจก

ซู่ซ่า เปรี้ยง

หม่ำๆ แว้ๆ

เฮ้ย ว้าย

กลุ่มคำ

ประโยค

เสียง

พยัญชนะ

ภาษาเป็นเครื่องมือในการถ่ายทอดวันฒธรรมองค์ความรู้และวิทยาการต่างๆ

ภาษาช่วยจรรโลงใจ

ภาษามีอิทธิพลต่อความเชื่อของมนุษย์

ถูกทุกข้อ

ภาษาเปลี่ยนแปลงได้ตามกาลเวลา

ภาษามีลักษณะเป็นระบบ

ภาษามีไว้เพื่อความสวยงามเท่านั้น

ภาษามีหน้าที่สื่อสารความคิดและอารมณ์

ภาษาจีน

ภาษาสันสกฤต

ภาษาไทย

ภาษามอญ

ภาษาทิเบต

ภาษาจีน

ภาษาอียิปต์

ภาษาบาลี

ภาษาไม่มีการเปลี่ยนแปลง

ภาษาทุกภาษาทีระดับความซับซ้อนไม่เท่ากัน

ภาษาทุกภาษามีเสียง ไวทยากรณ์ และความหมาย

ภาษาเป็นสิ่งที่มนุษย์เรียนรู้ได้ในวัยเด็กเท่านั้น

คำประสม

คำซ้อน

การเปลี่ยนแปลงรูปคำ

คำซ้ำ

คำที่ต้องการขยายความหมายมักจะเป็นคำนาม

การวางคำขยายจะเกิดในกรณีที่ผู้พูดหรือผู้เขียนต้องการจะกล่าวข้อความเพิ่มเติมในประโยค

คำขยายในภาษาไทยจะวางไว้ข้างหลังคำหลักหรือคำที่ถูกขายเสมอ

ถูกทุกข้อ

คำกันเอง

คำราชาศัพท์

คำสุภาพ

คำซ้อน

คำกันเอง

คำราชาศัพท์

คำประสม

คำสุภาพ