​Clauses of purpose

​Zdań celowych (clauses of purpose) używamy, aby wskazać cel określonej czynności.

Zdania celowe tworzymy za pomocą konstrukcji:
to + bezokolicznik („aby”, „żeby”) oraz
not to + bezokolicznik („aby nie”, „żeby nie”).

w języku formalnym możemy także użyć wyrażeń:
in order to/so as to + bezokolicznik („aby”, „żeby”) oraz
in order not to/so as not to + bezokolicznik („aby nie”, „żeby nie”).

​Mia worked at a local surgery as a receptionist to earn some money for her medical studies.
Mia pracowała w lokalnej przychodni jako recepcjonistka, aby zarobić na studia medyczne.

The doctor told me not to chew the tablets.
Lekarz powiedział mi, żebym nie rozgryzał tabletek.

The paramedic gave Philip an injection in order to ease the pain.
Ratownik medyczny zrobił Philipowi zastrzyk, aby uśmierzyć ból.

We slept under a mosquito net in order not to be bitten by insects.
Spaliśmy pod moskitierą, żeby nie pogryzły nas owady.

The children’s ward was painted in bright colours so as to cheer up the little patients.
Oddział dziecięcy został pomalowany na jasne kolory, aby poprawić nastrój małym pacjentom.

You should stop eating sweets so as not to gain weight.
Powinieneś przestać jeść słodycze, aby nie przybrać na wadze.

​Clauses of purpose

​Zdania celowe tworzymy również za pomocą konstrukcji
so that + zdanie z czasownikiem modalnym:

can w czasie teraźniejszym:
I go jogging every day so that I can run a marathon one day.
Biegam codziennie, abym któregoś dnia mogła przebiec maraton.
could/would w czasie przeszłym:
The hospital was closed for visitors so that the patients wouldn’t catch the flu.
Szpital zamknięto dla odwiedzających, aby pacjenci nie zarazili się grypą.