Planowanie procesów technologicznych części wykonywanych metodami obróbki skrawaniem

Planowanie procesu technologicznego

• Planowanie procesów technologicznych to kluczowy etap w produkcji części wykonanych metodami obróbki skrawaniem.
• Wymaga analizy materiału, narzędzi, maszyn i parametrów obróbki.
• Celem jest optymalizacja procesu, zapewnienie wysokiej jakości i efektywności produkcji.
• Ważne aspekty to dobór narzędzi, ustalenie kolejności operacji i kontrola jakości.

Kolejność operacji

Kluczowym etapem w produkcji części powstałych w procesach obróbki skrawaniem jest ustalenie kolejności operacji i kontrola jakości. Zapewnia to wydajną i dokładną produkcję. Obejmuje dokładne planowanie sekwencji etapów obróbki i wdrażanie środków kontroli jakości, aby zapewnić, że produkt końcowy spełnia specyfikacje.

Kolejność operacji

Planowanie procesów technologicznych części wykonywanych metodami obróbki skrawaniem jest kluczowe dla efektywności i jakości produkcji. W celu ustalenia optymalnej kolejności operacji należy uwzględnić:

• rodzaj obróbki

• właściwości materiału

• narzędzia i maszyny

• czas i koszty

Przemyślane planowanie pozwoli zoptymalizować proces i uniknąć błędów oraz opóźnień.

Struktura procesu technologicznego
Struktura procesu technologicznego to określony porządek w ustalaniu kolejności operacji.
Ogólny schemat procesu obróbki części ma następującą postać:
1. Obróbka powierzchni służących za bazy obróbkowe dla następnych operacji.
2. Obróbka zgrubna podstawowych powierzchni.
3. Obróbka dokładna podstawowych powierzchni.
4. Obróbka zgrubna i dokładna drugorzędnych powierzchni.
5. Obróbka cieplna.
6. Obróbka wykańczająca podstawowych powierzchni.
7. Obróbka powierzchniowa podstawowych powierzchni.
Powyższy schemat ma charakter orientacyjny, a zadaniem technologa jest opracowanie najbardziej optymalnej kolejności operacji. Stopnie obróbki: I – obróbka zgrubna, jej zadaniem jest usunięcie całego nadmiaru materiału, mniej istotne jest zwiększenie dokładności; II – obróbka kształtująca, której zadaniem jest nadanie przedmiotowi obrabianemu wymiarów i kształtów; III – obróbka wykańczająca, stosowana w celu uzyskania wysokiej dokładności lub (i) jakości warstwy wierzchniej; IV – obróbka dokładnościowa lub powierzchniowa (w razie potrzeby).

Właściwości materiału

Właściwości materiału odgrywają kluczową rolę w wydajnej i wysokiej jakości produkcji metodami obróbki skrawaniem. Wybór materiału wpływa na takie czynniki, jak zużycie narzędzia, siły skrawania i wykończenie powierzchni. Zrozumienie właściwości materiału pomaga zoptymalizować procesy obróbki w celu uzyskania lepszych wyników.

Opracowanie dokumentacji technologicznej

• Opracowanie dokumentacji technologicznej jest kluczowym etapem w planowaniu procesów technologicznych części wykonywanych metodami obróbki skrawaniem.
• Dokumentacja technologiczna zawiera szczegółowe informacje dotyczące kolejności operacji, narzędzi, parametrów skrawania i innych istotnych danych.
• Ważne jest, aby dokumentacja była precyzyjna, kompletna i zrozumiała dla operatorów maszyn.

Proces technologiczny

Proces technologiczny dotyczy zawsze jednej konkretnej części maszyny lub urządzenia. Podstawowym dokumentem procesu technologicznego jest karta technologiczna. W jej nagłówku znajduje się nazwa części i jej numer konstrukcyjny. Pod nagłówkiem wymienione są kolejno wszystkie operacje obróbki skrawaniem z podaniem typów obrabiarek, na których będą wykonywane oraz czasu przygotowawczozakończeniowego i czasu jednostkowego

Parametry skrawania

Parametry skrawania to jedna z informacji zawartych w dokumentacji technologicznej dotyczącej procesów technologicznych części wykonywanych metodami obróbki skrawaniem. Obejmuje ona ustawienia narzędzi, takie jak prędkość skrawania, głębokość skrawania i posuw, które mają wpływ na jakość i efektywność obróbki. Znajomość i optymalizacja tych parametrów jest kluczowa dla osiągnięcia pożądanych rezultatów.

Rysunek wykonawczy .
Wałek stopniowany (bez obróbki cieplnej, produkcja małoseryjna)

Karta technologiczna
W jej nagłówku znajduje się nazwa części i jej numer konstrukcyjny. Pod nagłówkiem wymienione są kolejno wszystkie operacje obróbki skrawaniem z podaniem typów obrabiarek, na których będą wykonywane oraz czasu przygotowawczozakończeniowego i czasu jednostkowego. Oprócz operacji obróbki skrawaniem mogą być wymienione inne operacje, np.: obróbka cieplna, obróbka cieplno-chemiczna i operacje kontroli technicznej. Karta technologiczna, o której wspomniano już wcześniej, odnosi się do całości procesu technologicznego obróbki skrawaniem

Karta technologiczna

​*czas przygotowawczo-zakończeniowy dla partii 10 sztuk wałków, oszacowano orientacyjnie na 30 minut, stąd na jedną operację przypada tpz = 6 minut.

Karta instrukcyjna

​Dokument dotyczący oddzielnej operacji nazywa się kartą instrukcyjną. W karcie instrukcyjnej oprócz nagłówka, zawierającego nazwę i numer części, numer i nazwę operacji, podane są wszystkie zabiegi w ich kolejności, stosowane parametry obróbki (g, f, v, n), narzędzia skrawające, przyrządy obróbkowe i przyrządy pomiarowe. Karta instrukcyjna zawiera również szkic obróbkowy. Na szkicu tym przedstawiony jest widok lub przekrój w jednym lub kilku rzutach części po obróbce realizowanej w danej operacji. Obrobione powierzchnie narysowane są linią grubą wraz z naniesionymi wymiarami uzyskanymi w obróbce, ich dokładność i oznaczenia chropowatości powierzchni. Oprócz tego symbolicznie przedstawione jest ustalenie i zamocowanie przedmiotu obrabianego

Karta instrukcyjna obróbki skrawaniem - operacja 10

Karta instrukcyjna obróbki skrawaniem - operacja 40

Przystępując do projektowania procesu technologicznego obróbki należy przeprowadzić analizę technologiczności konstrukcji wytwarzanej części maszyny lub urządzenia pod względem zapewnienia uzyskania przy określonej wielkości produkcji (jednostkowa, małoseryjna, seryjna, wielkoseryjna, masowa) wymaganych właściwości wyrobu przy między innymi kosztach wytwarzania w danych warunkach produkcji
Podstawową czynnością technologa jest ocena dokumentacji pod względem technologiczności konstrukcji. Analiza ta obejmuje: 1. Analizę cech konstrukcyjnych:  klasyfikacja powierzchni (funkcjonalne i swobodne),  analiza wymiarowania,  analiza dokładności (tolerancje wymiarów, tolerancje kształtu, tolerancje położenia, chropowatość powierzchni). 2. Analizę cech technologicznych – technologiczność konstrukcji – czyli takie opracowanie konstrukcyjne części, zespołów i całych maszyn, żeby ich wytwarzanie w warunkach odpowiedniego zakładu produkcyjnego było możliwie najprostsze 11 i najbardziej ekonomiczne. Konstrukcja przy tym nie może stracić niczego ze swej funkcjonalności, czyli poprawnego spełnienia tego zakresu zadań, dla którego została przeznaczona