التفكر في خلق الله

​ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلۡقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ

[3.191] คือบรรดาผู้ที่รำลึกถึงอัลลอฮฺ ทั้งในสภาพยืน และนั่ง และในสภาพที่นอนตะแคง และพวกเขาพินิจพิจารณากันในการสร้างบรรดาชั้นฟ้า และแผ่นดิน (โดยกล่าวว่า) โอ้พระเจ้าของพวกข้าพระองค์ พระองค์มิได้ทรงสร้างสิ่งนี้มาโดยไร้สาระ มหาบริสุทธิ์พระองค์ท่าน โปรดทรงคุ้มครองพวกข้าพระองค์ให้พ้นจากการลงโทษแห่งไฟนรกด้วยเถิด

อูฐเก็บพลังงานไว้ อูฐมีโหนกอยู่เหนือหลังซึ่งมีรูปทรงเสี้ยมรูปไข่ปานกลาง ...

น้ำถูกกักเก็บไว้จากความยิ่งใหญ่ของพระผู้สร้างที่ทรงทำถุงสองใบสำหรับอูฐในท้องของมันเป็นรูปขวดเพื่อกักเก็บน้ำไว้ในนั้น ...

เขาไม่หอบ ...

ความทรงจำของเขาแข็งแกร่ง ...

เขาอิจฉาและร้องไห้ ...

อูฐแก้แค้น ...

คู่แข่งที่แข็งแกร่ง

​

قال تعالى: {أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ

[88.17] พวกเขาไม่พิจารณาดูอูฐดอกหรือว่ามันถูกบังเกิดมาอย่างไร

มีความอัศจรรย์มากมายของพระเจ้า - พระสิริจงมีแด่พระองค์ - ในท้องฟ้า ได้แก่ : (4) เมฆบนท้องฟ้าซึ่งมีน้ำสะสมอยู่แม้จะมีน้ำหนักของมัน จากนั้นพระเจ้า - ผู้ทรงฤทธานุภาพ - ส่งมันมายังโลกในรูปของหยด; แต่ละหยดจะแยกออกจากกัน และเป็นไปตามเส้นทางที่เฉพาะเจาะจง เป็นระเบียบ และเฉพาะเจาะจง ลูกเห็บซึ่งเป็นหนึ่งในรูปแบบและประเภทของฝน การเคลื่อนตัวของท้องฟ้าเป็นไปตามวิถีเฉพาะและการคำนวณที่กำหนดโดยพระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ การกำเนิดของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดาวเคราะห์ ปรากฏการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างท้องฟ้าและโลก เช่น ฟ้าผ่า อุกกาบาต หิมะ ฝน ฟ้าผ่า ฟ้าร้อง และเมฆ

​

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ

[88.18] และ (ไม่พิจารณาดู) ยังท้องฟ้าบ้างหรือว่ามันถูกยกให้สูงขึ้นอย่างไร

القرآن تحدث عن الجبال بما لم يتصوره باحث، أو يقف عليه دارس، إنه حديث عن عبودية هذه المخلوقات لربها وخالقها سبحانه، وذلها -على عظمتها وصلابتها- بين يدي موجدها وبارئها
อัลกุรอานพูดถึงภูเขากับสิ่งที่นักวิจัยไม่ได้จินตนาการหรือนักวิชาการยืนอยู่บนนั้น

​تسبيح الجبال:

قال تعالى: ﴿وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُودَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَ وَكُنَّا فَاعِلِينَ﴾ [سورة الأنبياء: 79]، وقال تعالى: ﴿يَا جِبَالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَالطَّيْرَ وَأَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ﴾ [سورة سبأ: 10]، وقال تعالى: ﴿إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِشْرَاقِ﴾ [سورة ص: 18]. فالتسبيح في الآيات السابقة هو على الحقيقة، فقد جعل الله سبحانه لها إدراكاً تسبّح به، واقترانها بالتسبيح مع داوُد عليه السلام وتسخيرها لذلك هو من باب إظهار معجزة هذا النبي عليه السلام،

​غضبة الجبال الكونية:

قال تعالى: ﴿وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمَنُ وَلَدًا ۝ لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئًا إِدًّا ۝ تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۝ أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمَنِ وَلَدًا﴾ [سورة مريم: 88-91]. فكانت هذه الغضبة الكونية التي اشتركت فيها السماوات والأرض والجبال حتى تحولت إلى زلزال كبير مدمّر بمجرد سماعهم لهذه الكلمة "وقالوا اتخذ الرحمن ولداً"