Instrumenty finansowe

Krótkoterminowy instrument finansowy emitowany przez bank centralny.

Instrument finansowy emitowany przez przedsiębiorstwa w celu pozyskania kapitału na krótki okres, zazwyczaj by zwiększyć płynność. Zwykle jest sprzedawany za pośrednictwem banku.

Instrument finansowy emitowany przez przedsiębiorstwa w celu pozyskania Instrument finansowy emitowany przez bank, który można traktować jako „depozyt bankowy, którym można obracać”. Jego posiadacz nie musi trzymać go do terminu wykupu, lecz może sprzedać go na rynku wtórnym.

Papier wartościowy, w przypadku którego emitent jest dłużnikiem nabywcy i zobowiązuje się do wykupu tego instrumentu. Wykup ten polega na zapłaceniu wartości nominalnej instrumentu oraz odsetek (jeśli występują).

Długoterminowy instrument dłużny, który jest emitowany zwykle przez bank (w Polsce bank hipoteczny). Jego podstawą i zabezpieczeniem są wierzytelności z tytułu udzielonych kredytów.

Udziałowy papier wartościowy potwierdzający prawo do współwłasności w spółce. Stanowi jednocześnie uosobienie obowiązków i praw (majątkowych, korporacyjnych) jego posiadacza.

Instrument finansowy, który umożliwia nabywcom akcji nowej emisji ich odsprzedanie, zanim zostaną wprowadzone do obrotu giełdowego.

Instrument finansowy, który daje posiadaczowi akcji spółki prawo do zakupu akcji nowej emisji po ustalonej cenie emisyjnej.

Sprzedawane przez otwarte fundusze inwestycyjne. Nie obraca się nimi na rynku wtórnym. Wycofanie się z inwestycji poprzez zgłoszenie chęci umorzenia jednostki.

Udziały w zamkniętym funduszu inwestycyjnym. Obraca się nimi na rynku wtórnym.

To jednostki uczestnictwa w funduszu, które są przedmiotem obrotu giełdowego. Zarządzane pasywnie fundusze tego typu mają na celu odzwierciedlenie notowań wybranych indeksów.

Kontrakt, na podstawie którego dwie strony w drodze negocjacji zobowiązują się do dokonania w określonym momencie w przyszłości transakcji sprzedaży określonych aktywów po ustalonej z góry cenie.

Giełdowy kontrakt terminowy. Standaryzacja wielkości kontraktu i terminu rozliczenia. W jego przypadku konieczne jest wpłacenie depozytu zabezpieczającego.

Instrument finansowy dający nabywcy (posiadaczowi) prawo, ale nie obowiązek do wykonania określonej transakcji po z góry ustalonej cenie.