ตัวอย่างเศรษฐกิจพอเพียง​

​

​ทฤษฎีใหม่ 

​ตัวอย่างที่เป็นรูปธรรมของ การประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงที่เด่นชัดที่สุด ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานพระราชดำรินี้ เพื่อเป็นการช่วยเหลือเกษตรกรที่มักประสบปัญหาทั้งภัยธรรมชาติและปัจจัยภาย นอกที่มีผลกระทบต่อการทำการเกษตร ให้สามารถผ่านพ้นช่วงเวลาวิกฤต โดยเฉพาะการขาดแคลนน้ำได้โดยไม่เดือดร้อนและยากลำบากนัก

​ทฤษฎีใหม่ขั้นต้น ( ให้แบ่งพื้นที่ออกเป็น 4 ส่วน ตามอัตราส่วน 30:30:30:10 )

ทฤษฎีใหม่ขั้นที่สอง  (เมื่อเกษตรกรเข้าใจในหลักการและได้ปฏิบัติในที่ดินของตนจนได้ผลแล้ว ก็ต้องเริ่มขั้นที่สอง คือให้เกษตรกรรวมพลังกันในรูป กลุ่ม หรือ สหกรณ์ ร่วมแรงร่วมใจกันดำเนินการในด้าน)

​1. การผลิต (ต้องร่วมมือในการผลิต)

​2.การตลาด (เมื่อได้ผลผลิตต้องเตรียมการขายผลิต เช่นการหาตลาด )

​3.การเป็นอยู่ (ต้องมีความเป็นอยู่ที่พอเพียง)

​4.สวัสดิการ (มีสวัสดิการที่จำเป็น เช่น มีสถานีอนามัยเมื่อยามป่วยไข้ หรือมีกองทุนไว้กู้ยืมเพื่อประโยชน์ในกิจกรรมต่างๆ ของชุมชน)

​5.การศึกษา (มีการส่งเสริมการการศึกษา เช่นกองทุนการศึกษา)

​​6.สังคมและศาสนา (ควรมีการพัฒนาสังคมและจิตใจ)

ทฤษฎีใหม่ขั้นที่สาม  เมื่อดำเนินการผ่านพ้นขั้นที่สองแล้ว เกษตรกร หรือกลุ่มเกษตรกรก็ควรพัฒนาก้าวหน้าไปสู่ขั้นที่สามต่อไป คือติดต่อประสานงาน เพื่อจัดหาทุน หรือแหล่งเงิน เช่น ธนาคาร หรือบริษัท ห้างร้านเอกชน มาช่วยในการลงทุนและพัฒนาคุณภาพชีวิต ทั้งนี้ ทั้งฝ่ายเกษตรกรและฝ่ายธนาคาร หรือบริษัทเอกชนจะได้รับประโยชน์ร่วมกัน

​ระดับบุคคลและครอบครัว คือ การที่สมาชิกในครอบครัวมีความเป็นอยู่ในลักษณะที่สามารถพึ่งพาตนเองได้

​ระดับกลุ่มหรือองค์กร คือ เมื่อบุคคล/ครอบครัว มีความพอเพียงในระดับที่หนึ่งแล้ว ก็จะรวมพลังกันในรูปกลุ่มหรือสหกรณ์ เพื่อร่วมกันดำเนินงานในด้านต่างๆ ทั้งด้านการผลิต การตลาด ความเป็นอยู่ สวัสดิการ การศึกษา สังคมและศาสนา โดยได้รับความร่วมมือจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ทั้งหน่วยราชการ มูลนิธิ และเอกชน

ระดับเครือข่าย คือ เมื่อกลุ่มหรือองค์กร มีความพอเพียงในระดับที่สองแล้ว ก็จะร่วมมือกับหน่วยงานภายนอกเพื่อการสร้างเครือข่าย มีการติดต่อร่วมมือกับธนาคารและบริษัทต่างๆ ทั้งในด้านการลงทุน การผลิต การตลาด การจำหน่าย และการบริหารจัดการ เพื่อการขยายกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่หลากหลาย 

​

การนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน (วัยเรียน)

​- รู้จักพอประมาณในทุกๆเรื่องโดยเฉพาะเรื่องการใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน

- ใช้จ่ายอย่างมีเหตุผล ไม่ใช่ตระหนี่ถี่เหนียว คือ สิ่งใดจำเป็นต้องซื้อก็ซื้อ สิ่งใดไม่จำเป็น เป็นสิ่งฟุ่มเฟื่อย ซื่อมาแล้วก็ใช้ประโยชน์ได้ไม่เต็มที่ก็อย่าซื่อ เวลาซื้อจึงควรมีสติ มีเหตุผล มีความรอบคอบในการซื้อของ ไม่หลงไปกับความอยากได้อย่างไม่มีเหตุผล

- รู้จักการอดออมนักเรียนอย่างเราจะได้ค่าใช้จ่ายประจำทุกๆสัปดาห์ และค่าใช้จ่ายของเราแต่ละวันจะมีแค่ค่าข้าว ขนม น้ำ และอุปกรณ์การเรียนการทำรายงาน เพราะฉะนั้นเราจะมีเงินเก็บเหลือ แทนที่เราจะนำไปเที่ยว หรือซื้อของฟุ่มเฟือยทั้งหมด การเก็บอาจจะไม่ต้องทั้งหมด คือ ใช้บ้างเพื่อความสุขเล็กๆน้อยๆ แต่เหลือเก็บไว้บ้าง

- ไม่อ่อนไหวอยากได้ในสิ่งรอบกายที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา เช่นเสื้อผ้า อุปกรณ์สื่อสาร

- อยู่บนทางสายกลางไม่ตระหนี่จนเกินงาม และไม่ใช้จ่ายเกินความจำเป็น

- ไม่ประมาทในการทำสิ่งต่างๆ คิดเผื่อเหลือเผื่อขาดไว้ก่อนเสมอ

 การทำแบบนี้จะถือเป็นการช่วยเหลือผู้ปกครองไปด้วยในตัวเป็นพื้นฐานในการดำรงชีวิตที่ดีในอนาคตโดยเฉพาะการอดออม และการคิดก่อนใช้เงิน

​  - รู้จักพอประมาณในทุกๆเรื่องโดยเฉพาะเรื่องการใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน

 - ใช้จ่ายอย่างมีเหตุผล ไม่ใช่ตระหนี่ถี่เหนียว คือ สิ่งใดจำเป็นต้องซื้อก็ซื้อ สิ่งใดไม่จำเป็น เป็นสิ่งฟุ่มเฟื่อยเกินไป ก็ไม่ซื้อ

 - รู้จักแบ่งเงิน ประมาณการในการใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน มีน้อยก็อย่าใช้เกินตัว ถึงมีเยอะก็ควรเก็บไว้ยามจำเป็น

- รู้จักอดออม และอาจนำเงินไปฝากธนาคารเพื่อที่จะได้ดอกเบี้ยเป็นการต่อยอดเงินที่มีอยู่ 

- อาจนำเงินออมไปลงทุนสร้างธุรกิจเพื่อต่อยอดเงินที่มีอยู่ ทั้งนี้ต้องศึกษาดีๆ และอยู่ในความไม่ประมาทและพอประมาณ

- ไม่ประมาทถึงแม้จะมีเงินมากมายแค่ไหนก็ตาม เพราะเราไม่มีทางรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับชีวิตเราบ้าง 

- ทำงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริต และพอใจในสิ่งที่ตนเองมีอยู่ไม่โลภมากอยากได้ทุกสิ่ง

- ห้ามใช้จ่ายเกินตัวจนเป็นหนี้เด็ดขาด ไม่หลงไปกับวัตถุสิ่งของต่างๆ

​

​

​

​

​

การนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน (วัยทำงาน)

​

ใบงาน 7.2 ​