กาพย์เห่เรือ (1)

นับแต่โบราณกาลมานอกจากการเสด็จพระราชดำเนิน “ทางบก” ที่เรียกว่า “พยุหยาตราสถลมารค”แล้ว การเสด็จพระราชดำเนินทางน้ำ คือ“พยุหยาตราชลมารค” นับเป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญยิ่งเช่นกัน ซึ่งสิ่งที่อยู่คู่กับการเสด็จพระราชดำเนินทางชลมารคมาช้านานก็คือ “การเห่เรือ”

สันนิษฐานว่า การเห่เรือมีต้นกำเนิดขึ้นโดยพวกพราหมณ์จากอินเดีย

เจ้าฟ้าธรรมธิเบศรไชยเชษฐ์สุริยวงศ์  เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ  ทรงเป็นกวีเอกในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย  ถือได้ว่าเป็นยุคทองของวรรณคดีที่สำคัญอีกยุคหนึ่ง พระองค์ทรงมีความสามารถในเชิงอักษรศาสตร์เป็นอย่างยิ่ง  

กาพย์เห่เรือของเจ้าฟ้ากุ้งมีจุดประสงค์ คือ ใช้สำหรับเห่เรือพระที่นั่งของพระองค์ เมื่อตามเสด็จทางชลมารค (เดินทางทางน้ำ) ไปยังพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี นอกจากนั้นการเห่เรือยังเป็นการให้จังหวะแก่ฝีพาย