TV: incongruentie, dat/als-constructie en dubbelopfouten

1. Theorie incongruentie

2. Theorie dat/als-constructie

3. Theorie dubbelopfouten

4. Oefening dubbelopfouten

^{(Zie Cursus 7 Formuleren, hoofdstuk 3)}

Een incongruentie is een stijlfout waarbij het onderwerp en de persoonsvorm niet beide in het enkelvoud of in het meervoud staan.

Voorbeelden van incongruentie:

^{Maar twintig procent van de aanwezigen stemden voor. (= stemde)}

^{Een groep kinderen zetten de boel op stelten. (= zette)}

^{Het clubje heren waren nog lang niet uitgepraat. (= was)}

^{Lastig? In de online lesmethode vind je vier opdrachten over dit onderdeel.}

^{(Zie Cursus 7 Formuleren, hoofdstuk 4 voor twee oefeningen)}

Een bijzin van voorwaarde begint vaak met als of wanneer. Als de bijzin niet achteraan de zin staat, ontstaat er een dat/als-constructie. Het is beter om zo’n voorwaarde achteraan de zin te zetten. Er een aparte zin van maken mag ook.

^{Voorbeeldzin: Daarom vind ik dat als films schokkende beelden bevatten of vormen van ernstig geweld, ze niet voor tien uur ’s avonds moeten worden uitgezonden.}   

^{Verbetering: Daarom vind ik dat films niet voor tien uur ’s avonds moeten worden uitgezonden, als ze schokkende beelden bevatten of vormen van ernstig geweld.}

^{(Zie Cursus 7 Formuleren, hoofdstuk 1)}

Soorten dubbelopfouten:

1. Onjuiste herhaling: Twee (of meer) keer hetzelfde woord onterecht herhalen.

2. Dubbele ontkenning: In zinnen met ‘ontkennende’ werkwoorden onterecht een tweede ontkenning toevoegen.

3. Contaminaties: Als je twee woorden of uitdrukkingen ten onrechte vermengt, spreek je van een contaminatie.

4. Met een tautologie zeg je twee keer hetzelfde met verschillende woorden. Je gebruikt synoniemen (bijv. 'enkel en alleen').

5. In een pleonasme wordt een eigenschap dubbel uitgedrukt (bijv. 'witte sneeuw' of 'groen gras').

_{Lastig? In de online lesmethode vind je drie opdrachten.}