Oznaczenia graficzne ogólnych cech budynków

Zgodnie z PN-B-01025:2004 parter oznacza się numerem 1, pierwsze piętro ma nr 2 itd. Numerację kondygnacji podziemnych poprzedza minus.

Numerowanie pomieszczeń na każdej kondygnacji należy zaczynać od wejścia głównego i kontynuować zgodnie z uchem wskazówek zegara. Numer pomieszczenia poprzedza się numerem kondygnacji.

Elementami konstrukcyjnymi są na przykład ściany, fundamenty, stropy, stropodachy i dachy.

Przegrody wielowarstwowe powinny mieć opis warstw (zalecany jest sposób pokazany na rys. 8.11)

Do odprowadzania dymu i spalin gazowych z wnętrza budynków oraz zapewnienia wentylacji pomieszczeń służą kanały w ścianach. Te o większych przekrojach mogą być projektowane jako wydzielone kominy. Kreska prowadzona w osi kanału oznacza, że z tego kanału wykonano wylot do pomieszczenia na kondygnacji, która jest pokazana na danym przekroju. Liczby na osi oznaczają wymiar w milimetrach - wymiar prostopadły/wymiar równoległy. Liczby podane przy kanałach oznaczają kondygnacje, z którymi kanał jest połączony.

Przy oznaczaniu spadku dachu strzałka oznacza kierunek spływu wody.

Przy oznaczaniu nachylenia skarp wykopów i nasypów część górną oznacza się kreskowaniem. Skarpy o nieregularnym kształcie przedstawia się za pomocą warstwic. Wartość spadku można wyrazić w stopniach lub stosunkiem rzędnej (głębokości wykopu) do odciętej (długości rzutu skarpy), albo w promilach.