Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθερία

Θ. Βρυζάκη, Εθνική Πινακοθήκη

Σε γνωρίζω από την κόψη

του σπαθιού την τρομερή,

σε γνωρίζω από την όψη

που με βία μετράει τη γη.

Απ' τα κόκκαλα βγαλμένη

των Ελλήνων τα ιερά,

και σαν πρώτα ανδρειωμένη,

χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

Εκεί μέσα εκατοικούσες,

πικραμένη, εντροπαλή,

κι ένα στόμα ακαρτερούσες,

"έλα πάλι", να σου πει.

Άργειε νάλθει εκείνη η μέρα,

κι ήταν όλα σιωπηλά,

γιατί τα 'σκιαζε η φοβέρα

και τα πλάκωνε η σκλαβιά.