Η τέχνη της αρχαϊκής εποχής

​Τον 7ο και τον 6ο αιώνα π.Χ. ο ελληνικός κόσμος γνώρισε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη. Οι πόλεις στολίστηκαν με λαμπρά κτίρια. Τη μεγαλύτερη εντύπωση έκαναν οι ναοί, με τους οποίους οι άνθρωποι θέλησαν να τιμήσουν τους θεούς. Οι ρυθμοί με τους οποίους χτίστηκαν οι ναοί ήταν δύο, ο δωρικός και ο ιωνικός. Η διαφορά ανάμεσά τους ήταν κυρίως στους κίονες (κολόνες).

​Ήταν ο αρχαιότερος και ο πιο απλός ρυθμός. Η ομορφιά του Δωρικού κίονα ήταν η συμμετρία. Την είχαν ιδιαίτερα όσοι κίονες έγιναν από μάρμαρο. Οι κίονες που ήταν το στήριγμα του ναού ήταν στρογγυλοί και το ύψος τους ήταν συνήθως εξαπλάσιο από την διάμετρο της βάσης. Το επάνω μέρος ήταν πιο λεπτό από το κάτω. Αποτελούνταν από 11 συνήθως σπονδύλους και γύρω τους είχαν 16 ή 20 ή 24 ραβδώσεις. Το κιονόκρανό τους είναι απλό, χωρίς διάκοσμο, στολιζόταν από 3-5 σκαλιστές γραμμές.

Ο ιωνικός κίονας είναι πιο στολισμένος από τον δωρικό κίονα. Έχει μια βάση στολισμένη με διάφορους κυλίνδρους και με διάφορες αυλακώσεις. Ο κορμός του κίονα είναι πιο λεπτός. Ακόμα είναι υψηλότερος και έχει περισσότερες ραβδώσεις (συνήθως 20-24).

Το Ιωνικό κιονόκρανο είναι περισσότερο διακοσμημένο από το δωρικό και χαρακτηρίζεται από τους δυο έλικες που δημιουργούν την εντύπωση ότι πρόκειται για σχέδιο που περιελίσσεται (τριγυρίζει) γύρω από τον κίονα.