1.

Բառասկզբում արտասանվող օ հնչյունը հիմնականում գրվում է օ տառով, իսկ բառամիջում և բառավերջում՝ ո տառով. օգուտ, օր, վախկոտ, սալոր, երեկո, այո, հետո:

2.

Բառամիջում օ արտասանելիս գրվում է օ այն դեպքերում, երբ այն արմատի սկզբնատառ է, օրինակ՝ միկրոօրգանիզմ, մոնօքսիդ, երկօքսիդ, անօդաչու, ջրօրհնեք և այլն:

3.

Բառասկզբում արտասանվող վօ-ն գրվում է ո տառով` ոգելից, ողկույզ, ոհմակ, իսկ բառամիջում արտասանվող վօ-ն գրվում է վո տառակապակցությամբ՝ դիմավորել, գլխավոր: Բացառություն են ով, ովքեր, ովևէ, ովևիցե բառերը, որոնց սկզբում արտասանվում է օ հնչյունը, բայց գրվում է ո տառը:

4.

Բառամիջում վօ արտասանելիս գրվում է ո տառը, եթե այն արմատի սկզբնատառ է, օրինակ՝ ամենաորակյալ, հնաոճ, բազմաոստ: Բառամիջում բաղաձայնից հետո արմատի սկզբնատառ ո-ն արտասանվում է օ, օրինակ՝ անորակ, հայորդի, պարզորոշ և այլն:

5.

Բառասկզբում վօ արտասանելիս գրվում է վո միայն օտար լեզուներից փոխառված բառերում, օրինակ՝ վոլեյբոլ, Վոլոդյա, վոլտ, վոլֆրամ և այլն: Անցյալում փոխառված Ոդիսևս, Որմիզդ, Որմիզդուխտ բառերը գրվում են ո տառով: