Η ΣΠΑΡΤΗ

Οι Δωριείς που κατευθύνθηκαν προς τα νότια της Πελοποννήσου κατέλαβαν τη Λακωνική και ίδρυσαν ένα ισχυρό κράτος με κέντρο τη Σπάρτη.

Αργότερα, ήλθαν σε σύγκρουση με τους Μεσσήνιους, τους οποίους τελικά υπέταξαν.

Η Σπάρτη συγκρούστηκε και με το Άργος.

Μετά τους πολέμους αυτούς η ζωή στη Σπάρτη άλλαξε. Το εμπόριο με τις άλλες περιοχές σταμάτησε, οι σχέσεις περιορίστηκαν και η πόλη της Σπάρτης «κλείστηκε» στον εαυτό της, πήρε τη μορφή στρατοπέδου.

Σπαρτιάτες: σε αυτούς είχε μοιραστεί η γη, αυτοί μόνο είχαν δικαιώματα, ασχολούνταν με τα πολιτικά πράγματα και τον πόλεμο.

Περίοικοι: ζούσαν γύρω από τη Σπάρτη και ασχολούνταν με το εμπόριο

Είλωτες:  ήταν οι παλιοί κάτοικοι που έγιναν δούλοι, καλλιεργούσαν τη γη και έδιναν κάποια από τα προϊόντα στους Σπαρτιάτες. Υπήρχε φόβος ότι μπορεί να επαναστατήσουν.

Το πολίτευμα της Σπάρτης δημιουργήθηκε από το νομοθέτη Λυκούργο. 

Δύο βασιλιάδες: ήταν θρησκευτικοί και στρατιωτικοί αρχηγοί

Οι πέντε έφοροι: είχαν μεγάλη εξουσία, ήταν υπεύθυνοι για τον πόλεμο και τις εξωτερικές σχέσεις του κράτους.

Η Γερουσία:  ήταν ένα συμβούλιο από 28 άτομα ηλικίας πάνω από εξήντα χρονών. Κύριο έργο είχε να προετοιμάζει τα θέματα που υποβάλλονταν για έγκριση στην Απέλλα.

Η Απέλλα: ήταν μια λαϊκή συνέλευση όπου συμμετείχαν όλοι οι Σπαρτιάτες πάνω από  30 χρονών.

Από 7 ετών τα παιδιά τα αναλάμβανε η πόλη : ζούσαν σε ομάδες και μάθαιναν να υπομένουν  τη σκληρή ζωή.

Διδάσκονταν ανάγνωση, γραφή, μουσική και χορό.

Με ανάλογο τρόπο εκπαιδεύονταν και τα κορίτσια, για να γίνουν άξιες μητέρες στο μέλλον.

Τα κορίτσια συμμετείχαν ελεύθερα σε πολλές εκδηλώσεις.

Οι Σπαρτιάτες, ανδρείοι και υπερήφανοι, άφησαν ένα υπόδειγμα γενναιότητας, μοναδικό στον κόσμο.