มิติทางเศรษฐกิจกับการท้าทายประชาธิปไตย

ขจัดความขัดแย้งทางสังคมโดยอัตโนมัติ

ไม่มีผลต่อการตัดสินใจนโยบายของรัฐบาล

สร้างแรงจูงใจให้พลเมืองทุกชนชั้นมีส่วนร่วมมากขึ้น

ลดความเท่าเทียมทางการเมือง เพราะกลุ่มร่ำรวยมีอิทธิพลมากขึ้น

ประชาชนควบคุมงบประมาณรัฐได้โดยตรง

ช่วยสร้างกลไกถ่วงดุลอำนาจระหว่างสถาบันรัฐ

รัฐต้องเก็บภาษีสูงจากประชาชน จึงส่งเสริมความโปร่งใส

รัฐมีรายได้จากทรัพยากรธรรมชาติ ลดแรงกดดันการเก็บภาษีและการตรวจสอบจากพลเมือง

ไม่มีผลต่อการจัดสรรทรัพยากรของประเทศ

ช่วยให้ภาครัฐขยายการจัดเก็บภาษีท้องถิ่นโดยไม่จำกัด

บีบให้รัฐต้องแข่งขันด้านนโยบาย ลดพื้นที่การเลือกนโยบายสวัสดิการภายในประเทศ

เปิดทางให้รัฐกำหนดนโยบายภายในได้กว้างขวางโดยไม่ต้องคำนึงตลาดโลก

กลุ่มธุรกิจเดี่ยวครอบงำตลาดและการเมือง ทำให้ประชาชนมีทางเลือกน้อย

ช่วยกระจายอำนาจทางเศรษฐกิจและส่งเสริมการแข่งขัน

ไม่มีผลต่อบทบาทพลเมืองในการตรวจสอบอำนาจ

ส่งเสริมการกระจายรายได้ให้ประชาชนอย่างเท่าเทียม