சங்க இலக்கியம் 1

சான்றோரிடம் வாதாடக் கூடாது

கடமையுணர்வும் பொறுப்புணர்வும் வேண்டும்

சூதாடுதல் கூடாது

அவசர வேளைகளில் நம்மிடம் உள்ள பொருள்களை அடமானம் வைக்கலாம்.

விளியும் எவ்வமொடு அளியல் என்னாது

இனையை ஆகிச் சென்மதி

சென்றோர் உள்ளிச் சில்வளை நெகிழ

எனக்கே வந்தனை போறி புனல்கால்

வெஞ்சின வேந்தன் வினைவிடைப் பெறினே

எவன்கொல் மற்றவர் நிலையென மயங்கி

இன்னாது உறைவி தொல்நலம் பெறூம்

விடுவாய்ப் பட்ட வியன்கண் மாநிலம்

தலைவியின் ஏக்கம்

தலைவியின்

அச்ச ம்

தலைவனின் பயம்

தலைவனின் அன்பு

கடற்சிறு காக்கை காமர் பெடையொடு

மான்அதர்ச் சிறுநெறி வருதல் நீயே

யார்கொல் வாழி தோழி நெருநல்

எனக்கே வந்தனை போறி புனல்கால்

பாலை

மதுரைத் தமிழ்க்கூத்தன் நாகன் தேவனார்

முல்லை

கழார்க்கீரன் எயிற்றியார்

குறிஞ்சி

கோட்டம்பலத்துத் துஞ்சிய சேரமான்

நெய்தல்

மதுரைக் கள்ளிற் கடையத்தான் வெண்ணாகணார்

மான்அதர்ச் சிறுநெறி வருதல் நீயே

கானலுங் கழறாது கழியுங் கூறாது

யாமம் நும்மொடு கழிப்பி நோய்மிக

இகுபனி உறைக்குங் கண்ணொடு

பெருநசை உள்ளமொடு வருதிசை நோக்கி

வளம் நிறைந்த நாட்டின் மன்னன்

வீரமும் கொடைப்பண்பும் நிறைந்தவன்

பொருளீட்டும் தொழிலில் பெரு வேட்கையுடையவன்

தலைவியின் மீது ஆழ்ந்த அன்பு உடையவன்.

களிறுஉயிர்த் தன்ன கண்அழி துவலை

மயங்குமழைத் துவலையின் மறுகுஉடன் பனிக்கும்

கானவர் மடிந்த கங்குல்

உதியன் அட்டில் போல ஒலியெழுந்து