Układ Słoneczny

włoskiego: girare - krążyc, kręcić się

greckiego: planao - błądzić

hiszpańskiego: correr - biec

węgierskiego: megy- iść, chodzić

w Chinach w III w. n.e.

w Babilonii w VII w. p.n.e.

w Grecji w III w. p.n.e.

w Polsce w I w n.e.

Tak, gdyż była na tyle przekonująca, że inne kraje takie jak Indie, Babilonia i kraje arabskie ją przyjeły

Nie. Została ona porzucona na rzecz teorii geocentrycznych

Mówiła ona, że Ziemia znajduje się w centrum wszechświata i jest nieruchoma, a wokół niej krążą pozostałe ciała niebieskie.

Zakładała, że środkiem świata jest Słońce, a wszystkie planety (razem z Ziemią), biegną dokoła niego po orbitach kołowych oraz Ziemia wykonuje ruch obrotowy wokół własnej osi z zachodu na wschód.

Pyrron z Elidy w II w. p.n.e

Arystoteles w 319 r. p.n.e.

Epikur w 382 r. p.n.e

Eudoksos z Knidos w IV w. p.n.e.

przez następne 800 lat, aż do czasów Mieszka I

przez następne 1600 lat, aż do czasow Mikołaja Kopernika

do teraz jest

przez następne 300 lat, aż do czasow cesarza Anaho

Mówiła ona, że Ziemia znajduje się w centrum wszechświata i jest nieruchoma, a wokół niej krążą pozostałe ciała niebieskie

Zakładała, że środkiem świata jest Słońce, a wszystkie planety,(razem z Ziemią), biegną dokoła niego po orbitach kołowych oraz Ziemia wykonuje ruch obrotowy wokół własnej osi z zachodu na wschód.

modelem heliocentrycznym

modelem heliostatycznym

modelem heliotycznym

modelem geocentrycznym