พระอภัยมณี

กลอนนิทาน

ละครพูด

กลอนบทละคร

กลอนเสภา

กลอนสุภาพ

โคลงสี่สุภาพ

ร่ายยาว

ฉันท์

สุวรรณมาลี

นางผีเสื้อสมุทร

นางวารี

นางเงือก

โดนท้าวสุทัศน์โกรธและตำหนิที่เลือกเรียนวิชาที่ไม่เกี่ยวกับการปกครอง

ท้าวสุทัศน์มีรับสั่งให้ไปเจริญสัมพันธไมตรีกับอีกเมืองหนึ่ง

ต้องการออกไปเที่ยว พักผ่อนนอกเมือง

ออกไปเสาะหาพระมเหสี

นางรำไพ

นางดวงแข

นางปทุมเกสร

นางประภาวดี

โมรา สานนท์ วิเชียร

โนรา อานนท์ วินัย

สุดสาคร สินสมุทร สุวรรณ

มังคลา สุทัศน์ หัสไชย

นางเงือก

พ่อเงือกแม่เงือก

สินสมุทร

สุดสาคร

พระอภัยมณีใช้มนต์จากฤาษีเกาะแก้วพิสดารสะกดไว้

เกรงว่าพระอภัยมณีจะได้รับอันตรายจากภูเขาถล่ม

มหิงสิงขรมาห้ามไว้เพราะผีเสื้อสมุทรจะอายุสั้น

คิดว่าจะใช้วิธีการอ้อนวอนให้พระอภัยมณีลงมาเอง

เวทมนต์ของชีปะขาว      

มนตราฤาษีเกาะแก้วพิสดาร  

ฝีดาบของอุศเรน

เสียงปี่พระอภัยมณี

โจรสุหรั่งเมาหลับไป

บังกะโละเข้ามาขัดขวาง

ศรีสุวรรณเข้ามาช่วยได้ทัน

สินสมุทรเข้ามาช่วยได้ทัน