อิศรญาณภาษิต

ผู้ประพันธ์ชอบชื่อนี้เพราะมีความสวยงามของคำ

เพราะนำเอาชื่อผู้ประพันธ์มาตั้งเป็นชื่อเรื่อง เพื่อเป็นการให้เกียรติ

ไม่มีข้อสรุป

ถูกทั้งข้อ1 และ 2

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศ

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

หม่อมเจ้าอิศรญาณ

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

เพราะผู้ประพันธ์ชอบการประพันธ์หนังสืออยู่แล้ว

เพราะผู้ประพันธ์ชอบการเขียนคำประเภทโวหาร

เพราะความรู้สึกที่เบื่อหน่ายชีวิตและสังคม

เพราะความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจที่ถูกกล่าวหาว่าจิตใจไม่ปกติ

กลอนเปล่า

กลอนสุภาพ

กลอนเพลงยาว

แต่งแบบร้อยแก้ว

วรรคสดับ

วรรครับ

วรรครอง

วรรคส่ง

กลอนสุภาพมีความไพเราะกว่ากลอนเพลงยาว

กลอนเพลงยาวต้องขึ้นด้วยวรรคสดับเหมือนกลอนสุภาพ

กลอนสุภาพไม่มีความเหมือนเพลงยาวเลย

กลอนเพลงยาวมีสามวรรคในบทแรกแต่กลอนสุภาพมีสี่วรรค

ลิงต้องมีเพชร ถึงจะมีประโยชน์

ของมีค่าต้องอยู่ให้ถูกที่ ถึงจะมีค่า

เพชรมีราคาที่แพง อย่าให้ลิงถือเด็ดขาด

การดูราคาเพชร

การหว่านปลูกข้าวเปลือกและการดูแลข้าวสาร

การรักนวลสงวนตัวของผู้หญิง

เป็นผู้หญิงเรื่องเสน่ห์ปลายจวักอย่าให้บกพร่อง

ผู้ชายเป็นเพศที่เหมือนข้าวสาร ตกหล่นที่ไหนก็เน่าเสีย

อิศรญาณชาญกลอนอักษรสาร

เทศนาคำไทยให้เป็นทาน

โดยตำนานศุภอรรถวสัสดี

ถูกต้องทั้งหมด

ชายข้าวเปลือกหญิงข้าวสารโบราณว่า

หญิงเรียกแม่ชายเรียกพ่อยอไว้ใช้

ค่อยดำเนินตามไต่ผู้ไปหน้า

เห็นตอหลักปักขวางหนทางอยู่ พิเคราะห์ดูควรทึ้งแล้วจึงถอน