Słowacki "W pamiętniku Zofii..."

dziewczynka, Zosia

gwiazdy

kwiaty

ojczyzna

gwiazdkę z nieba o spełnienie skrytego życzenia

poetę o wpis do sztambucha

poetę o przywiezienie z Polski zapachu kwiatów

mamę o pozostanie w Paryżu

dziewczynką, Zosią Bobrówną

poetą, którego można utożsamić z autorem

uosobioną, mówiąca wierszem przyroda

uosobioną, mówiąca wierszem ojczyzna

Juliusz Słowacki

Adam Mickiewicz

Ignacy Krasicki

Zofia Bobrówna

na emigracji w Paryżu

w rodzinnych stronach, w Krzemieńcu

na emigracji w Rzymie

w krainie wyobraźni

jest nieszczęśliwy, ogarnia go tęsknota za ojczyzną

jest szczęśliwy, że może mieszkać w wielkim mieście Paryżu

jest spokojny i zadowolony

jest radosny i pełen entuzjazmu

Uważa, że najlepszą poezję pisze ojczysta przyroda.

Nie ma ochoty pisać wierszy dla małych dzieci.

Uzasadnia to brakiem motywacji i radości życia.

Uzasadnia to niemocą twórczą.

o przywiezienie blasku gwiazd i zapachu kwiatów ze stron ojczystych

o wpis do pamiętnika

o przysłanie listu, w którym podzieli się wrażeniami z pobytu w Krzemieńcu

o pozostanie z mamą i siostrą w Paryżu

rodzaj pamiętnika, do którego wpisywano życzenia, wierszyki, sentencje

utwór poetycki pełen tęsknoty za ojczyzną

osobiste zapiski na temat własnych uczuć i przeżyć

tomik wierszy napisanych dla przyjaciół

w Paryżu, w 1844 r., w związku z powrotem przyjaciółki poety do Polski

w Rzymie, w 1944 r., w związku z powrotem poety do Polski

w Krzemieńcu, w 1830 r., w związku z zawarciem znajomości poety z panią Bobrową