กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า

เพื่อแสดงความรู้สึกของกวี

เพื่อแสดงความสามารถของกวี

เพื่อทูลฯเกล้าถวายพระมหากษัตริย์

เพื่อถ่ายทอดบทกวีที่ไพเราะของอังกฤษให้คนไทยได้อ่าน

นายผัน สาลักษณ์

นายยง เสฐียรโกเศศ

นายตรี นาคประทีป

นายสนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา

วังเอ๋ยวังเวง

หง่่างเหง่งย่ำค่ำระฆังขาน

ฝูงวัวควายผ้ายลาทิวากาล

ตะวันลับอับแสงทุกแห่งหน

ไม่มีใครได้เชยเลยสักคน

หง่างเหง่งย่ำค่ำระฆังขาน

ตะวันลับอับแสงทุกแห่งหน

ค่อยค่อยผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน

ทิ้งทุ่งให้มืดมัวทั่วมณฑล

หง่างเหง่งย่ำค่ำระฆังขาน

ตะวันลับอับแสงทุกแห่งหน

ค่อยค่อยผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน

ทิ้งทุ่งให้มืดมัวทั่วมณฑล

ต้นไอวี ผู้ประพันธ์เปลี่ยนเป็นเถาวัลย์

ต้นเอล์ม ผู้ประพันธ์เปลี่ยนเป็นต้นโพธิ์

จอห์น แฮมพ์เด็น ผู้ประพันธ์เปลี่ยนเป็นศรีปราชญ์

แมลงบีตเทิล ผู้ประพันธ์เปลี่ยนเป็น จิ้งหรีดและเรไร

ผ้าย หมายถึง เคลื่อนจากที่

รโหฐาน หมายถึง ที่เฉพาะตัว

กถามุข หมายถึง เรื่องราวอันศักดิ์สิทธิ์

ดุษณี หมายถึง อาการนิ่งซึ่งแสดงถึงการยอมรับ

เพราะเขาเหล่านั้นตายแล้ว

เพราะเขาเหล่านั้นกำลังนอนหลับ

เพราะเขาเหล่านั้นอยู่ห่างไกลมาก

เพราะเขาเหล่านั้นหูตึงจึงไม่ได้ยินเสียงปลุก

ความตายเป็นสิ่งจริงแท้แน่นอน

หลุมฝังศพเป็นเกียรติยศของมนุษย์

มนุษย์ทุกคนย่อมหนีความตายไม่พ้น

ถูกต้องเฉพาะข้อก. และข้อ ค.

รัตนกวี

กวีแก้ว

ลำนำกวี

กวีนิรนาม