ภาษาไทย ม.ปลาย

การได้ยิน

การรู้ความหมาย

การทำความเข้าใจซึ่งกันและกัน

การรับรู้ความหมายจากเสียงที่เราได้ยิน

ฟังแล้วยอมรับทัศนะของผู้อื่น

ฟังแล้วคิดตามว่าน่าเชื่อถือเพียงใด

ฟังแล้วพิจารณาว่าผู้พูดใช้วิธีการถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดอย่างไร

ฟังแล้วพิจารณาว่าเรื่องนั้นเป็นข้อเท็จจริงหรือเป็นความคิดเห็นของผู้พูด

ฟังเพื่อความรู้

ฟังเพื่อคิด

ฟังเพื่อให้เกิดความเพลิดเพลิน

ฟังเพื่อความรู้และเพื่อคิด

ผู้สามารถพูดได้แม้จะไม่มีความรู้ก็ตาม

ผู้พูดสามารถใช้ภาษาที่ต้องการได้

ผู้พูดต้องรู้จักกาลเทศะในการพูด

ผู้พูดไม่จำเป็นที่จะต้องวิเคราะห์ผู้ฟัง

ต้องอ่านออกเสียงให้ชัดเจน

ต้องอ่านให้ถูกต้อง  ตามฉันทลักษณ์

ต้องรู้เรื่องของบทร้อยกรองนั้นมาก่อน

ต้องเข้าใจความหมายของคำในบทร้อยกรอง

อ่านเพื่อหาข้อเท็จจริงและข้อคิดเห็น

อ่านเพื่อสรุปใจความสำคัญของเนื้อหา

อ่านเพื่อแยกแยะรายละเอียดของเนื้อหา

อ่านเพื่อค้นหาความหมายที่แท้จริง เจตนา และความคิดของผู้เขียน

การจัดข้อมูล

กำหนดชื่อเรื่อง

กำหนดหัวข้อย่อย

อธิบายรายละเอียด

วรรณคดี

วรรณศิลป์

วรรณกรรม

วรรณกรรมปัจจุบัน

นักร้อง

นักแสดง

เกษตรกร

นักวิชาการบทประพันธ์

เป็นนักอ่านที่ดี

เป็นนักวิจารย์ที่ดี

ไม่ยอมรับฟังคำวิจารย์ของผู้อื่น

มีความสุขในการถ่ายทอดความรู้ให้ผู้อื่น