ละครสร้างสรรค์

เป็นการแสดงร่วมสมัย

เป็นการแสดงสดต่อหน้าผู้ชม มีจุดมุ่งหมายเพื่อความบันเทิง

เป็นการละเล่นของเด็กๆ ไม่มีรูปแบบตายตัว เป็นการแสดงบทบาทสมมติจากสถานการณ์ที่พบเห็นในชีวิตประจำวัน

เป็นการแสดงตามแบบแผน มีการประยุกต์เปลี่ยนแปลงตามยุคสมัย

การแสดงละครประเภทหนึ่ง มีวิธีการดำเนินเรื่องอย่างเป็นเรื่องราว มีบทให้แสดงตามเนื้อเรื่อง มีฉากหรือเวทีให้ใช้แสดง

ละครนอกรูปแบบที่ไม่จำเป็นต้องแสดงบนเวที จะแสดงที่ไหนก็ได้ ไม่ถือจำนวนคนดูเป็นเป้าหมายสำคัญ

การแสดงประเภทหนึ่งซึ่งแสดงเรื่องราวความเป็นไปของชีวิตที่ปรากฏในวรรณกรรม มีศิลปะการแสดงและดนตรีเป็นสื่อสำคัญ

การแสดงออกทางความคิดโดยมุ่งเน้นถึงลักษณะท่าทางอิริยาบถในขณะเคลื่อนไหวตัว

การเกิดการเรียนรู้ในขั้นตอนการแสดง

การประสบผลสำเร็จในการผลิตละคร

จำนวนคนดู

ฉากประกอบหรือสถานที่แสดงให้สมจริง

การใช้ประสาทสัมผัสทั้ง 5

การแสดงด้วยท่าทาง

การประเมินผล

การวิเคราะห์เรื่องราว

การแสดงด้วยท่าทาง โดยไม่ต้องใช้คำพูดบรรยายกิริยาท่าทาง

การแสดงออกของสีหน้า ท่าทางต่างๆ ผู้แสดงต้องแสดงเกินจากความเป็นจริง

ละครที่ใช้ศิลปะการพูดและการร้องในการดำเนินเรื่อง

ละครที่ผู้แสดงไม่ได้เตรียมฝึกซ้อมมาก่อน การแสดงขึ้นอยู่กับเหตุการณ์เฉพาะหน้า

ไหวพริบ

ความอดทน

ความขยัน

ความซื่อสัตย์

ผู้แสดงได้ฝึกสมาธิ

ฝึกความขยันซ้อมของผู้แสดง

ผู้แสดงต้องมีปฏิภาณไหวพริบ

ผู้แสดงแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้

ใช้แสดงความรัก

ใช้แสดงความลี้ลับ

ใช้แสดงการประจันหน้าโต้ตอบ หรือการต่อสู้ (เด่นที่สุด)

ใช้แสดงบทภูตผีปีศาจ

กลางหน้า

ซ้ายหน้า

ขวาหน้า

ขวาหลัง

โครงเรื่อง

การเริ่มเรื่อง

เหตุการณ์ปฐมบท

เหตุการณ์ปัจฉิมบท