ภาษาไทย ม.2สำนวนสุภาษิตเเละคำพังเพย

สื่อความหมายอย่างตรงไปตรงมา

ผู้อ่านหรือผู้ฟังต้องตีความให้เข้ากับเรื่อง

ใช้ภาษาเรียบเรียงอย่างสละสลวย

ส่วนใหญ่เกิดจากการนำสิ่งใกล้ตัวมากล่าวเปรียบเปรย

คนทำผิดมักกระวนกระวายใจ

คนทำผิดมักจะแสดงอาการพิรุธออกมา

คนทำผิดมักชอบแก้ตัว

คนทำผิดมักจะเผลอบอกโดยไม่รู้ตัว

ทำร้ายเด็กต่อหน้าผู้ใหญ่

วัวหายล้อมคอก

เดินตามผู้ใหญ่หมาไม่กัด

สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น

หินหนักกว่านุ่น

ทำงานหนักได้ประโยชน์กว่างานเบา

ไปไหนควรเอาหินไปด้วย

ให้ใจคอหนักแน่นอย่าหูเบาใจเบา

คอขาดบาดตาย

ขมิ้นกับปูน

ขิงก็ราข่าก็แรง

ถึงพริกถึงขิง

ลิงหลอกเจ้า

ขี่ช้างจับตั๊กแตน

กระดี่ได้น้ำ

เต่าใหญ่ไข่กลบ

หนีเสือปะจระเข้

ขว้างงูไม่พ้นคอ

หนามยอกอก

ช้างสาร งูเห่า ข้าเก่าเมียรัก

ชิงสุกก่อนห่าม

ปลูกเรือนคร่อมตอ

น้ำตาลใกล้มด

กินน้ำใต้ศอก

กินน้ำใต้ศอก

ตาบอดได้แว่น

อาภัพเหมือนปูน

ใกล้เกลือกินด่าง

หวังน้ำบ่อหน้า

ใจดีสู้เสือ

ตำข้าวสารกรอกหม้อ

ช้าๆ ได้พร้าสองเล่มงาม