ธรรมชาติของภาษา

นักเรียนเขียนคำตามที่ครูบอก

แม่บอกให้ลูกไปทำการบ้าน

พ่อยืนเรียกแม่อยู่หน้าบ้าน

น้องทำสีหน้าไม่พอใจเมื่อพี่แย่งขนม

ภาษาใช้เสียงสื่อความหมายแต่ว่วยมากเสียงกับความหมายไม่สัมพันธ์กัน

ภาษาไม่มีการเปลี่ยนแปลงแต่สามารถหยิบยืมภาษาอื่นมาใช้ได้

เสียงในภาษามีจำกัด แต่สามารถสร้างประโยคได้ไม่จำกัด

เทคโนโลยีการสื่อสารและการพูดในชีวิตประจำวันทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในภาษา

สังคมไฮโซให้คุณค่ากับกระเป๋าแบรนด์เนม 

พี่ลูบหัวน้องขณะพูดปลอบใจ 

แดงยืนโบกมือเรียกเขียว 

 นักเรียนเดินก้มศีรษะเมื่อเดินผ่านคุณครู

จึงดำรัสตรัสแก่พระน้องยาอันวิชาสิ่งนี้พี่ชอบใจ

แล้วก้มกราบปิตุราชมาตุรงค์ทั้งสององค์ลูบหลังและสั่งสอน 

พ่อจะแจ้งเจ้าจงจำคำโบราณอันชัยชาญเชื้อกษัตริย์ขัตติยา 

พระเชษฐาว่าจริงแล้วน้องรักเจ้าแหลมหลักตักเตือนสติพี่

ถึงชนกชนนีจะชิงชังลูกจะวิงวอนง้อขอโทษกรณ์

จึงออกมาว่ากับลูกสาวช่างทำความงามฉาวอีคนชั่ว 

ข้าไปถามอีลูกแสนร้ายมันพูดเป็นแยบคายไม่เข้าใจ 

 เราจะไปเพราะตัดให้เต็มที่ว่าแล้วจรลีออกมา

ขนมอันนี้เราชอบกินกับน้ำชา

บิดาและมารดาเลี้ยงดูบุตรด้วยความรัก

สมเด็จพระเทพฯพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตใหม่

แมวตัวใหญ่ชอบกินปลาทูทอด

สะใภ้ มะพร้าว อะไร

ละอ่อน ยังงั้น ยังงี้

มะม่วง กระแอมกระไอ ตะขาบ

อะหนึ่ง ลูกกระดุม ตะเข็บ

เพ็ญ เป็นคำที่มาจากภาษาเขมรมีความหมายว่าเต็ม

วิสัยทัศน์ เป็นศัพท์บัญญัติของคำว่า Vision ในภาษาอังกฤษ

พอ เมื่อเปลี่ยนเสียงวรรณยุกต์เป็น พ่อ จะมีความหมายต่างไป

เพื่อ เดิมใช้เป็นคำบุพบทบอกเหตุปัจจุบันใช้เป็นคำบุพบทบอกจุดหมาย

ปู่ ย่า ตา ยาย

ช้าง ม้า วัว ควาย

พ่อ แม่ พี่ น้อง

ตุ๊กแก อึ่งอ่าง กริ่ง หวูด

สักดินา แกล้ง

ขายตัว จริต

สำส่อน ห่ม

ร่ำเรียน หื่น