พ่อขุนรามคำแหง ป.4

องค์ที่ 1

องค์ที่ 2

องค์ที่ 3

องค์ที่ 4

ลายสือไทย

ลายขอมหวัด

อักษรละติน

อักษรบาลี

พ.ศ. 1822

พ.ศ. 1824

พ.ศ. 1826

พ.ศ. 1828

เมื่อชั่วพ่อกู

กูบำเรอแก่พ่อกู

กูบ่หนี กูขี่ช้างเบกพล

อันใดกินอร่อย

กูเอามาเวนแก่พ่อกู

ลูท่างเพื่อนจูงวัวไปค้า ขี่ม้าไปขาย ใครใคร่ค้าม้าค้า

พระเจ้าบุเรงนอง

พระเจ้าตองอู

พระเจ้าตะเบ็งชะเวงตี้

ขุนสามชน

กูไปตีหนังวังช้างได้ กูเอามาแก่พ่อกู

ไพร่ฟ้าหน้าใสพ่อกูหนีญญ่ายพายจแจ้น

พ่อกูไปรบขุนสามชน หัวซ้ายขุนสามชนขับมา

กูบ่หนี กูขี่ช้างเบกพล กูขับเข้าก่อนพ่อกู

กูไปตีหนังวังช้างได้ กูเอามาแก่พ่อกู

ขุนสามชนเจ้าเมืองฉอดมาทตีเมืองตาก

ไพร่ฟ้าหน้าใสพ่อกูหนีญญ่ายพายจแจ้น

ตนกูพุ่งช้างขุนสามชนตัวชื่อมาสเมืองแพ้

ทรงปกครองแบบพ่อปกครองลูก

ทรงให้สร้างพระแท่น

มนังคศิลา

ทรงยกเว้นการเก็บภาษีจังกอบ

ทรงประดิษฐ์อักษรไทย

จักรวรรดิวัตร

ฆราวาสธรรม

ทศพิธราชธรรม

พรหมวิหารธรรม

กษัตริย์พระองค์แรกในราชวงศ์พระร่วง

ร่วมขับไล่ขอมสบาดโขลญลำพงออกจากเมืองสุโขทัย

ผู้ซึ่งชนช้างชนะขุนสามชน เจ้าเมืองฉอด

พ่อขุนรามคำแหงมหาราชขึ้นครองราชย์ปี พ.ศ.1812