Narrative poem, on the defeat of the Mons by King Naret

ร่าย

โคลง ๒

โคลง ๔

กาพย์ยานี ๑๑

เพื่อให้คนไทยได้อ่าน

เพื่อแสดงคุณค่าทางวรรณศิลป์

เพื่องานพระราชพิธีฉลองตึกวัดโพธิ์

เพื่อพิมพ์ลงในหนังสือจารึกวัดพระเชตุพนฯ

พม่าแพ้ไทย

ไทยแพ่พม่า

เขมรแพ้ไทย

มอญแพ้พม่า

บุตรท่านยินถ้อถ้อย ข้อยผู้ข้าบาทบงสุ์

โหรควรคงทำนาย

ว่านครรามินทร์ ผลัดแผ่นดินเปลี่ยนราช

เยียววิวาทชิงฉัตร

เจ้าอยุธยามีบุตร ล้วนยงยุทธเชี่ยวชาญ

หาญหักศึกบมิย่อ

จึ่งพระปิ่นปักธาษตรี บุรีรัตนหงสา

ธก็บัญชาพิภาษ

อย่าระคนปนใกล้ เกลือกกลั้ว ขลาดเขลา

อย่าลองคะนองตน ตามชอบ ทำนา

เอาใจทหารหาญ เริงรื่น อยู่นา

หนึ่งรู้พยุหเศิกไสร้ สบสถาน

เพราะตามเสด็จไปไม่ทันขณะทำสงคราม

เพราะควบคุมกองทัพไม่ได้

เพราะยอมแพ้ข้าศึก

เพราะไม่ได้ช่วยรบ

ผู้แต่งหวังหลุดพ้นจากวัฏสงสาร

เนื้อเรื่องอ้างอิงข้อมูลจากพงศาวดาร

เนื้อเรื่องกล่าวถึงศึกระหว่างไทยกับเขมร

แต่งด้วยคำประพันธ์ประเภทร่ายสุภาพ และโคลงสุภาพ

เป็นการสดุดีวีรกรรมของวีรบุรุษของชาติ

เป็นราชบรรณาการถวายพระมหากษัตริย์

เป็นราชสดุดีในพระบารมีแห่งองค์เหนือหัว

เป็นการยกย่องสรรเสริญพระเกียรติคุณพระประมุขแห่งชาติ

ตอน ๒ เหตุการณ์ทางเมืองหงสาวดี

ตอน ๖ พระนเรศวรทรงตรวจเตรียมทัพ

ตอน ๓ พระมหาอุปราชยกทัพเข้าเมืองกาญจนบุรี

ตอน ๑๑ สมเด็จพระนเรศวรทรงสร้างสถูป และปูนบำเหน็จทหาร

กล้าหาญ

มีขัตติยะมานะ

มีพระปรีชาญาณ

ทรงรับฟังความเห็นของผู้อื่น