ภาษาไทย ม.1 เทอม 2 บทที่ 3 สำนวนที่เป็นสุภาษิตและคำพังเพย

นุจรีใช้สํานวนจํานวนมาก เพื่อให้ผู้ฟังสนใจ

รัตนาใช้สํานวนในการประชุม เพื่อให้ ที่ประชุมสนุกสนาน

อุษาใช้สํานวนยาก ๆ เพื่อดึงความสนใจผู้ฟัง

ธีรเดชเลือกสํานวนให้สอดคล้องกับบริบท ของเรื่องและระดับบุคคลที่จะสนทนา

ขมิ้นกับปูน

ขิงก็รา ข่าก็แรง

เกลือจิ้มเกลือ

ตีวัวกระทบคราด

เกิดเรื่องขึ้นแล้วจึงคิดป้องกัน

ลงทุนมากแต่ได้ผลนิดเดียว

เอาตัวรอดแต่ผู้เดียว

อาการที่ตื่นตกใจง่ายโดยไม่สํารวจให้ถ่องแท้

เขาและเธอเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก

เขาพูดจาวกวนซํ้าไปซํ้ามาไม่เข้าใจ เหมือนฝนทั่งให้เป็นเข็ม

ลูกชายร้องเพลงเก่งเหมือนคุณพ่อ อย่างนี้เรียกว่าเชื้อไม่ทิ้งแถว

ฉันจะค่อยๆ ทํางานจนกว่าจะสําเร็จ เข้าทํานองช้า ๆ ได้พร้าสองเล่วงาม

นํ้าขึ้นให้รีบตัก

ม้าดีดกะโหลก

แมวไม่อยู่ หนูร่าเริง

ตกกระไดพลอยโจน

ลดราวาศอก

สาวไส้ให้กากิน

คดในข้องอในกระดูก

ไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่

ศิษย์มีครู

จุดไต้ตําตอ

ใกล้เกลือกินด่าง

สอนหนังสือสังฆราช

เขียนเสือให้วัวกลัว

เห็นกงจักรเป็นดอกบัว

ช้าเป็นการ นานเป็นคุณ

เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม

ปากว่าตาขยิบ

สาวไส้ให้กากิน

มือถือสาก ปากถือศีล

ปากปราศรัย นํ้าใจเชือดคอ

นิยมโดนรังแกจนนํ้าตาเช็ดหัวเข่า

นิวัฒน์เป็นหัวแก้วหัวแหวนของพ่อแม่

นิสาโดนตราหน้าว่าจะได้เป็นหัวหน้าคนใหม่

นิดาติดร่างแหได้รับรางวัลผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น