ทบทวนภาษาไทย

คงคำสรรพนามเดิมไว้

คงคำราชาศัพท์ไว้

ใช้สำนวนภาษาของผู้ย่อเอง

ถ้าเป็นร้อยกรองต้องถอดคำประพันธ์ก่อน

คุณปู่ฟังเพลงไทยเดิมที่มีลีลาเนิบนาบ

ลิซ่าเดินทางไปภูเก็ต เพื่อแสดงคอนเสิร์ต

ความประมาทเป็นเหตุที่ทำให้เกิดความสูญเสีย

ต้นน้ำกินอาหารญี่ปุ่นที่ร้านประจำ

พอเพียงเรียนวิชาประวัติศาสตร์

ฉันรักเขามากซึ่งเขาไม่เคยมองเห็น

เพราะเธอเป็นคนเห็นแก่ตัวจึงไม่มีใครคบ

ฉันปลูกต้นไม้ที่สวนหลังบ้าน

หมาเห่าใบตองแห้ง

ไม่เธอก็สุธีต้องเอาขยะไปทิ้ง

แม่ไปซื้อของที่ตลาด

แมวตัวน้อยร้องเหมียวเหมียว

กัลยาณมิตร  อ่านว่า กัน-ละ-ยาน-นะ-มิด

สมานฉันท์   อ่านว่า  สะ-มา-นะ-ฉัน

สล้าง   อ่านว่า   สะ-ล้าง

จักรวาล   อ่านว่า จัก-กะ-วาน

ฉ้อฉล   อ่านว่า  ช่อ-ชน

ศฤงคาร  อ่านว่า  สะ-หฺริง-คาน

พรรณราย  อ่านว่า  พัน-นะ-ราย

นิรันดร์   อ่านว่า  นิ-รัน

ฉันทลักษณ์

ศฤงคาร

ปฏิพากษ์

โฆษก

กัลยาณมิตร

มโหฬาร

อาคเนศ์

วิพากษ์วิจารณ์

พิสูจน์

นิรันดร

ฉวัดเฉวียน

ฉ่อฉล

ช้าเหมือนเต่า

ปัญญาประดุจดังอาวุธ

เข็ญครกขึ้นภูเขา

เธอเป็นเหมือนเงาของเขา