Unit 2 Force in Nature

สนามโน้มมีทิศทางขนานกับพื้นโลกและมีทิศทางพุ่งออกจากขั้วโลกเหนือไปขั้วโลกใต้

ค่าสนามโน้มถ่วงแปรผกผันกับระยะห่างจากผิวโลก เมื่ออยู่ห่างจากผิวโลกมากขึ้น จะมีค่าสนามโน้มถ่วงลดลง

น้ำหนักของวัตถุจะมีค่ามากที่สุดเมื่อวางที่ผิวโลก และจะมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อลอยสูงขึ้นจากผิวโลก

เมื่อโยนวัตถุให้เคลื่อนที่ขึ้นจากผิวโลกวัตถุจะมีความเร็วเพิ่มขึ้นวินาทีละ 9.8 m/s เนื่องจากสนามโน้มถ่วงมีทิศชี้ลงสู่ใจกลางโลก

ขนาดของแรงขึ้นกับขนาดของน้ำหนักของโลกและน้ำหนักของวัตถุที่โคจรรอบโลก

ขนาดของแรงจะมีค่าลดลงเมื่อวัตถุที่โคจรรอบโลกอยู่ห่างจากผิวโลกมากขึ้น

ถ้ามวลของวัตถุที่โคจรรอบโลกเพิ่มขึ้น จะมีแรงดึงดูดระหว่างมวลของโลกกับวัตถุเพิ่มขึ้น

แรงที่เกิดขึ้นระหว่างโลกกับวัตถุ ต่างเกิดขึ้นบนคนละวัตถุและมีขนาดเท่ากัน ทิศทางตรงกันข้าม

มวลของวัตถุเมื่อชั่งบนดาวเคราะห์ A มากกว่าดาวเคราะห์ B อยู่ 5 นิวตัน

น้ำหนักของวัตถุเมื่อชั่งบนดาวเคราะห์ B มีค่า 50 นิวตัน

น้ำหนักของวัตถุเมื่อชั่งบนดาวเคราะห์ A มากกว่าดาวเคราะห์ B อยู่ 1 นิวตัน

น้ำหนักของวัตถุเมื่อชั่งบนดาวเคราะห์ B น้อยกว่าดาวเคราะห์ A อยู่ 5 นิวตัน

หมายเลข 1 คือ ขั้วเหนือ หมายเลข 2 คือ ขั้วใต้

หมายเลข 3 คือ ขั้วเหนือ หมายเลข 4 คือ ขั้วใต้

หมายเลข 1 คือ ขั้วใต้ หมายเลข 2 คือ ขั้วเหนือ

หมายเลข 3 คือ ขั้วใต้ หมายเลข 4 คือ ขั้วเหนือ

หมายเลข 1 คือ ขั้วลบ, 2 คือ ขั้วบวก, 3 คือ แรงแม่เหล็กมีทิศชี้ขึ้น, 4 คือ แรงแม่เหล็กมีทิศชี้ลง

หมายเลข 1 คือ ขั้วบวก, 2 คือ ขั้วลบ, 3 คือ แรงแม่เหล็กมีทิศชี้ลง, 4 คือ แรงแม่เหล็กมีทิศชี้ขึ้น

หมายเลข 1 คือ ขั้วบวก, 2 คือ ขั้วลบ, 3 คือ แรงแม่เหล็กมีทิศชี้ขึ้น, 4 คือ แรงแม่เหล็กมีทิศชี้ลง

หมายเลข 1 คือ ขั้วลบ, 2 คือ ขั้วบวก, 3 คือ แรงแม่เหล็กมีทิศชี้ลง, 4 คือ แรงแม่เหล็กมีทิศชี้ขึ้น

กระแสไฟฟ้าเหนี่ยวนำในขดลวดตัวนำทำให้เกิดสนามแม่เหล็กขึ้น

การเลื่อนแท่งแม่เหล็กเข้าออกบริเวณขดลวดตัวนำมีผลให้เกิดอีเอ็มเอฟเหนี่ยวนำ

การเลื่อนแท่งแม่เหล็กเข้าออกมีผลให้สนามแม่เหล็กที่ผ่านขดลวดตัวนำมีการเปลี่ยนแปลง โดยยิ่งเลื่อนเข้าออกเร็ว จะยิ่งเกิดกระแสไฟฟ้าเหนี่ยวนำได้มาก

การนำแท่งแม่เหล็กวางไว้นิ่งๆ ระหว่างขดลวดตัวนำ จะไม่เกิดอีเอ็มเอฟเหนี่ยวนำ

โปรตอนมีประจุไฟฟ้าบวกและนิวตรอนมีประจุไฟฟ้าลบ ประจุต่างกันจึงสามารถดึงดูดต่อกัน รวมกันอยู่ภายในนิวเคลียสได้

เป็นแรงที่เกิดจากการสลายให้อนุภาคบีตา ที่สามารถสร้างแรงอ่อน ส่งผลให้โปรตอนอยู่ใกล้กันภายในนิวเคลีสได้

เป็นแรงแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความเข้มมากที่สุด กระทำต่ออนุภาคโปรตอนซึ่งมีประจุไฟฟ้าบวก ทำให้อนุภาคมีทิศการเคลื่อนที่เข้าไปเกาะรวมกันอยู่ภายในนิวเคลียส

เป็นแรงยึดเหนี่ยวระหว่างโปรตอนที่มีความเข้มมากกว่าแรงในธรรมชาติทุกชนิด ทำให้โปรตอนและนิวตรอนยึดเหนี่ยวกันและอยู่รวมกันที่นิวเคลียส

A เปลี่ยนพลังงานกลไปเป็นพลังงานไฟฟ้า B เปลี่ยนพลังงานไฟฟ้าไปเป็นพลังงานกล

A พบได้ในส่วนประกอบของเครื่องเปลี่ยนพลังงานน้ำไปเป็นพลังงานไฟฟ้า

B พบได้ในส่วนประกอบของเครื่องผลิตกระแสไฟฟ้าจากกังหันลม

A คือ ไดนาโม B คือ มอเตอร์