ภาษาไทย

ขะมักเขม้น อ่านว่า ขะ – หมัก – ขะ – เม้น

กากบาท อ่านว่า กา – กะ – บาด

มรรยาท อ่านว่า มัน – ระ – ยาด

พยาธิ อ่านว่า พะ – ยา – ทิ

ยกตนข่มท่าน

ปากว่าตาขยิบ

ปากหวานก้นเปรี้ยว

พูดจามะนาวไม่มีน้ำ

ตบตา

คมในฝัก

น้ำนิ่งไหลลึก

หงิม ๆ หยิบชิ้นปลามัน

พร้าขัดหลังเล่มเดียว

อัฐยายซื้อขนมยาย

สอนหนังสือสังฆราช

เก็บเบี้ยใต้ถุนร้าน

คอขาดบาดตาย

ขิงก็ราข่าก็แรง

ขมิ้นกับปูน

ถึงพริกถึงขิง

สื่อความหมายอย่างตรงไปตรงมา

ใช้ภาษาเรียบเรียงอย่างสละสลวย

ผู้อ่านหรือผู้ฟังต้องตีความให้เข้ากับเรื่อง

ส่วนใหญ่เกิดจากการนำสิ่งใกล้ตัวมากล่าวเปรียบเปรย