Odyseusz i syreny

Itaka

Ajaja

Kreta

Ikaria

pół kobieta, pół ptak

pół kobieta, pół delfin

nimfa łąk (czyli lejmoniada)

kobieta-meduza

pół ryby, pół kobiety

morskie potwory

pół anioły, pół kobiety

ryby z głową ptaka

cudowny, uwodzicielski, złowróżbny

subtelny, tęskny, łagodny

czysty, jasny, radosny

mroczny, gniewny, zimny

manatami

delfinami

morświnami

waleniami

Ponieważ wabiły i kusiły żeglarzy zniewalającym śpiewem, żeby ich doprowadzić do śmierci.

Ponieważ okradały statki.

Ponieważ ich śpiew zamieniał żeglarzy w kamienne posągi.

Ponieważ swoim śpiewem zatapiały okręty.

Kazał swoim ludziom zatkać uszy woskiem, tak by nie słyszeli uwodzicielskiego śpiewu syren.

Przywiązał swoich towarzyszy do masztu, a sam zatkał sobie uszy woskiem.

Porozmawiał ze swoimi towarzyszami i po prostu przekonał ich, że syreny są niebezpieczne.

Uśpił całą załogę za pomocą magicznego płynu.

Słyszał wprawdzie ich śpiew, ale kazał się przywiązać do masztu, żeby nie rzucić się w stronę syren.

W czasie gdy się zbliżały, Odyseusz spał.

Nie był wrażliwy na śpiew syren, ponieważ na wojnie ogłuchł.

Tęsknił za swoją żoną Penelopą, tak że nic nie miało dla niego znaczenia (nawet cudowny śpiew syren).

Ponieważ mieli uszy zatkane woskiem i nie słyszeli próśb swojego kapitana.

Ponieważ chcieli pozbawić go władzy na statku.

Ponieważ więzy były zbyt mocne, nie dało się ich przeciąć ani rozwiązać.

Ponieważ mieli ochotę go podręczyć.

nimfa Kalipso

czarodziejka Kirke

bogini Atena

jedna z dobrych syren