เรื่อง นาฏยศัพท์

คำที่ใช้เรียกชื่อลักษณะหรือกิริยาท่าทางในการฝึกหัดนาฏศิลป์ไทย

คำที่ใช้เรียกท่าทางในการแสดงนาฏศิลป์ไทย

ท่าพื้นฐานอย่างหนึ่งที่เราสามารถฝึกหัดแล้วนำมาประกอบกันหรือประดิษฐ์ขึ้นเป็นท่ารำได้

ถูกทุกข้อ

ศิลปะ

ทัศนศิลป์

นาฏศิลป์

นาฏยศัพท์

จีบ : เท้า

ประ : มือ

จรด : มือ

ถัด : เท้า

นามศัพท์

กริยาศัพท์

คุณศัพท์

นาฏยศัพท์เบ็ดเตล็ด

ตั้งวง จีบ

บิน ตาย

ประเท้า วงล่าง

จีบส่งหลัง ยกเท้า

วงบน

วงหน้า

วงบัวบาน

วงกลาง

จีบหงาย

จีบส่งหลัง

จีบล่อแก้ว

จีบคว่ำ

จรดเท้า

ก้าวเท้า

ประเท้า

ถัดเท้า

กระดกเท้า

กระดกเสี้ยว

กระดกหลัง

กระดกข้าง

มีท่ารำใหม่ ๆ เกิดขึ้น

เป็นพื้นฐานการรำที่ดี

รำได้ถูกต้องตรงจังหวะดนตรีไทย

การรำไทยมีความหลากหลายมากขึ้น