ՄՀ, ԳԲ, ԱՇ

Մենք մեր ընթերցողաց փափագն հագեցնելու համար արժան դատեցինք այս օրվա թերթերնուս մեջ օտար լրագիրներեն քաղվածք մը ընելով հրատարակել:

Հեռվից մշուշի մեջ Մասիսն ինձ երևաց. իբր ժպտում էր հայրաբար, կանչում էր տուն:

Ի՞նչ ընելու է ուրեմն, թո՞ղ տալու է, որ բարի մարդերն առանց հիշատակի անցնին երթան:

Թերևս հարցնողներ գտնվին, թե այս մարդն եթե այսչափ գործունյա է, հիմա ինչո՞ւ չգործեր:

Երբ կու ծաղկին միտքս ու հոգիս, լեզուս իմ հանց պըտուղ կու տայ:

Տասնչորս ավուր լուսնին կը նմաներ, Որ յոթ սարի ետևեն կ’էլներ:

Շուշանն շողէր հովտին, շողշողէր դէմն արեգականն...

Նա կը հիշեցնե այն չքաղված խաղողի հատիկը, որ կեցած տեղը, բիրտ հպումներե հեռու թոռմելով, ավելի ևս կքաղցրանա:

արևմտահայերեն

միջին հայերեն

արևելահայերեն

գրաբար

Արարատյան

Մշո

Պոլսի

Կարնո

Մխիթար Գոշը

Գրիգոր Նարեկացին

Խաչատուր Աբովյանը

Միսաք Մեծարենցը

գրաբար

արևելահայ աշխարհաբար

միջին հայերեն

արևմտահայ աշխարհաբար

Մեզ ասող չի ըլում, թե մենք ո՞վ ենք, մեր հավատն ի՞նչ ա, ընչի համար ենք եկել աշխարհ։

Էրնեկ ես անոր կու տամ, որ առեր իւր եարն է փախեր:

Ես ինքզինքս չէի կարծեր այնչափ մեծ մարդ, որչափ որ կը կարծե այս խմբագիրն։

Աչքն ծով ի ծով ծիծաղախիտ Ծաւալանայր յառաւօտուն։

19-րդ դարի սկզբին գրաբարը վերջնականապես դադարում է գործածվելուց, և աշխարհաբարը դառնում է միակ գործածական լեզուն:

Արևմտահայ և արևելահայ գրական լեզուները ձևավորվել են բարբառային տարբեր հիմքերի վրա:

Բարբառները ունեն հնչյունական, բառային և քերականական տարբերություններ:

Հայերենը ցեղակից է հնդկերենին, պարսկերենին, հունարենին, սլավոնական լեզուներին:

գրաբարով

արևմտահայերենով

միջին հայերենով

աշխարհաբարով

Դու դեռ ծովը չի հասած` Սգավոր ես ինձ նման:

Մեծցայ, սիրու տէր եղայ, երեսիս գոյնըն կու գընայ.

Բերանն երկթերթի, վարդն ի շրթանց կաթէր․․․

Ո՛հ, իմ սիրտը կտրատվում է` Տեսանելով այսպես սեր Դեպի թշվառ մի հայրենիք, Որ ոտնակոխ եղած էր: