TARİH

Osmanlı Devleti kendisinden önce kurulan Türk devletleri tarafından kullanılan toprak sistemini geliştirip tımar sistemini ortaya çıkarmıştır.

Yıllık gelirleri yirmi bin akçeye kadar olan dirliklere tımar denir.

Tımar sahiplerine ise ''Tımarcı'' denilmektedir

Tahrir, eyaletlerdeki nüfus ve gelir kaynaklarını tespit

etmek ve bunları devlet görevlilerine, şahıslara ve vakıflara hizmetleri karşılığında; maaş, mülk ve gelir olarak dağıtmaktır.

Osmanlı köylüsünün devlete ödediği en önemli ve en yaygın vergi, ürettiği tahıldan alınan cizye vergisidir.

Osmanlı Devleti'nde topraklar gelir durumuna göre has, zeamet, tımar ve öşür olarak dörde ayrılmıştır.

Yaptıkları hizmet karşılığında devlet görevlilerine ve savaşlarda yararlılık gösteren askerlere tahsis edilen gelir kaynaklarına dirlik adı verilir.

Tımar toprakları devlet mülkü olmasına rağmen miras bırakılabilir, satılabilir, kiraya verilebilirdi.

Has toprak padişah ve üst derecede görev alan devlet adamlarına verilmektedir.

Tımarlı Sipahilerin maaşları karşılığında yetiştirdiği askerlere cebelü adı verilir.