ววรรณคดีวิจักษ์ ม.3 เรื่องนิทานคำกลอน เรื่องพระอภัยมณี

พระยาศรีสุนทรโวหาร(น้อย)

พระสุนทรโวหาร ( ภู่)

พระยาอุปกิตศิลปสาร ( นิ่ม )

พระยาวชิรปราาการ

นิทานชาดก

นิทานมุขปาฐะ

จินตนาการของผู้เขียนเอง

จากวรรณคดีบาลี

พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิสหล้านภาลัย

กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ

พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

บิดาให้เสด็จออกมาเผชิญโลกข้างนอก

พระบิดาต้องการให้ออกหามเหสี

ต้องการศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม

พระบิดาไม่พอพระทัยในวิชาที่โอรสศึกษา

แยกย้ายกันเพื่อศึกษาหาความรู้

นางผีเสื้อสมุทรลักพาตัวพระอภัยมณี

พราหมณ์ต้องการทดสอบความสามารถของพระอภัยมณี

เพราะต้องการทดสอบเวทย์มนต์

ความรักชนะทุกสิ่ง

ความรักก่อให้เกิดความทุกข์

ความรักคือการเสียสละ

ความรักที่ไม่ได้เกิดจากความผูกพันย่อมไม่จีรังยั่งยืน

กลอนบทละคร

กลอนสุภาพ

กาพย์ยานี 11

กาพย์ฉบัง 16

บังคบให้ท่องจำ

ผู้อ่านมีความชื่นชมในความสามารถของผู้ประพันธ์

ลักษณะคำประพันธ์ง่ายต่อการจดจำ

ถ้อยคำลึกซึ้งกินใจและให้คติทั้งทางโลกและทางธรรม

คนฟังเกิดความมึนงง

คนฟังเคลิ้มหลับ

สามารถเรียกลมและฝนได้

สามารถบังคับภูตผี ปิศาจได้

เข้าลอกผลักด้วยกำลังก็พงผาง

ฉุดกระชากลากหางขึ้นกลางหาด

ทรงกำลังดังพระยาคชาพลาย

มีเขี้ยวคล้ายชนนีมีศักดา