Adam Mickiewicz - Powrót taty

dwudziestu

dwóch

dwunastu

dwustu

pomodliły się czasem za niego

pomodliły się za jego rodzinę

wybaczyły mu całe zajście

pozdrowiły swoją mamę

nie miał rodziny

żył samotnie

miał żonę i córkę

miał żonę i syna

krzyknął z radości

rozpłakał się ze szczęścia

ucałował je serdecznie

bardzo się zmartwił

własnemu sprytowi

pomocy swoich sług

swoim dziatkom

kompanom starszego zbójcy

Matki Boskiej

świętego Krzysztofa

swoim dziatkom

kompanom starszego zbójcy

na wzgórzu, za miastem, przed drewnianym krzyżem

za wioską, na wzgórzu, niedaleko drewnianego słupa

za miastem, w lesie, przed cudownym obrazem

na wzgórzu, za miastem, przed cudownym obrazem

długie brody, kręcony wąsy, dziki wzrok i ładne stroje

długie brody, kręcone wąsy, dziki wzrok i obrzydliwe stroje

krótkie brody, kręcone wąsy, łagodny wzrok i obrzydliwe stroje

długie brody, proste wąsy, dziki wzrok i obrzydliwe stroje

przeżegnania się

Ojcze nasz

ucałowania ziemi

Zdrowaś Maryjo

dzieci

chłopcy

dziewczynki

rodzeństwo