ความเป็นไทย

การจับมือทักทายกัน

การแสดงทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิตของคนไทย

การแสดงออกถึงการทักทายกัน

การทักทายด้วยแก้มชนแก้ม

กราบครั้งเดียวไม่แบมือ

กราบครั้งเดียวแบมือ

กราบสามครั้งไม่แบมือ

กราบสามครั้งแบมือ

พูดคุยกันแต่สิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์

พูดสอดแทรกในขณะที่คู่สนทนากำลังพูดอยู่

พูดสนทนากันโดยอยู่บนพื้นฐานของเหตุและผล

ใช้น้ำเสียงในการพูดที่ดัง

ให้ความเคารพผู้อื่น

พูดจาสุภาพ

อ่อนน้อมถ่อมตน

กิริยามารยาทไม่เรียบร้อย

วันชัยได้เงินมาโรงเรียนวันละ5บาท บริจาคให้ขอทาน3บาท

ชลิตาช่วยคุณครูถือของไปที่ห้องเรียน

ต้นตะวันปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความไม่จริงใจ

จุตพิมานช่วยเหลือผู้อื่นมากจึงทำให้ตนเองเดือดร้อน

ชัชชญาให้ลูกอมเพื่อน เพื่อหวังให้เพื่อนเขียนงานให้

อัครเดชชอบแกล้ง และเอารัดเอาเปรียบเตชินท์

พิสุเมธเสียสละผลโประโยชน์ส่วนเล็ก เพื่อหวังประโยชน์ส่วนใหญ่

ณัฐวัฒน์เสียสละความสุขของตนเอง เพื่อช่วยเหลือผู้อื่น

ศศิกานต์พูดคุยกับเพื่อนด้วยวาจาที่สุภาพ

สุพรรณิกาไหว้คุณครูทุกครั้ง

ขวัญภัสสรจับมือทักทายกันกับณัฐณิชา

ธนกรไหว้ทักทายเพื่อนต่างชาติ

ประเพณีลอยกระทง

ประเพณีสงกรานต์

ประเพณีบุญบั้งไฟ

ประเพณีไหว้พระจันทร์

สุธาสิณีเข้าร่วมในกิจกรรมหรืองานแสดงต่างๆ ที่เกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรม

ณัชชาศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรม จากแหล่งข้อมูลต่างๆ อยู่เสมอ

ธารวิมลพูดวิจารณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย

สุณิสาชักชวนเพื่อนรอบข้างจัดกิจกรรมต่างๆ ที่ช่วยอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมไทย

ผลงานของไทยที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิต

เอกลักษณ์เฉพาะและพื้นฐานการใช้ชีวิตของคนไทย

เอกลักษณ์ที่ถ่ายทอดจากคนรุ่นหนึ่งสู่คนอีกรุ่นหนึ่ง

วิธีการและผลงานของคนไทยที่เป็นประโยชน์ต่อการดำรงชีวิต