สามัคคีเภทคำฉันท์

ตีสนิทกับชาวเมืองเวสาลี

ยอมถูกเฆี่ยนและโกนศีรษะและเดินทางมายังแคว้นวัชชี

แกล้งกราบทูลทักท้วงการออกมารบของพระเจ้าอชาตศัตรู

แกล้งทูลเชิญพระราชโอรสออกมายังห้องลับและถามคำถาม

อปริยหานิยธรรม

สัมมาทิฏฐิ

อริยสัจสี่

มัชฌิมาปฏิปทา

ความเสียสละ

ความเพียรพยายาม

ความเมตตากรุณา

ความฉลาดหลักแหลม

ขาดญาณพิจารณ์ตรอง ตริมลักประจักษ์เจือ

ส่วนเราเล่าใช่ เป็นใหญ่ยังมี ใจอย่างผู้ภี รุกปราศอาจหาญ

ต่างองค์นำความมิงามทูล พระชนกอดิศูร

ต่างองค์ทรงแคลงระแวงใน พระหฤทยวิสัย

เสียงเล่าลือสรรเสริญ - พระเจ้าอชาตศัตรู

เสียงติฉินนินทา - กษัตริย์ลิจฉวี

เสียงกลอง - เหล่ามุขมนตรีเรียกประชุมกษัตริย์ลิจฉวี

เสียงหัวเราะ - เหล่าโอรสกษัตริย์ลิจฉวี

แม้มากผิกิ่งไม้ ผิวะใครจะใคร่ลอง

ควรชนประชุมเช่น คณะเป็นสมาคม

อารีมิมีหมอง มนเมื่อจะทำใด

เหล่าไหนผิไมตรี สละลี้ ณ หมู่ตน

บัญชา บัณฑูร โองการ

อดิศูร ขัตติยะ ภูธร

ภินทพันธสามัคคี สมัครภาพ สามัคคีเภท

ด้าว นคเรศ บุรคาม

ลูกข่างประดาทา รกกาลขว้างไป

หมุนเล่นสนุกไฉน ดุจกันฉะนั้นหนอ

เสวกผอง ก็เคาะกลองขาน

อาณัติปาน ดุจกลองพัง

โอกาสเหมาะสมัย ขณะไหนประหนึ่งครา

นี้หากผิจะหา ก็บได้สะดวกดี

ขุ่นมนเคือง เรื่องนฤสาร

เช่นกะกุมาร ก่อนก็ระดม

ราช ธ ก็เล่า เค้า ณ ประโยค

ตนบริโภค แล้วขณะหลัง

จะแน่มิแน่เหลือ พิเคราะห์เชื่อเพราะยากยล

ณ ที่ บ มีคน ธ ก็ควรขยายความ

ก็เท่านั้น ธ เชิญให้ นิวัติในมิช้านาน

ประสิทธิ์ประศาสน์สาร สมัยเลิกลุเวลา

เสร็จอนุศาสน์ ราชอุรส

ลิจฉวิหมด ต่าง ธ ก็มา

ควรบริบาล พระทวารมั่น

จึ่งให้ตีกลอง ป่าวร้องทันที

ขอเชิญวรบาท พยุห์ยาตรเสด็จกรี

เร่งทำอุฬุมป์เว ฬุคะเนกะเกณฑ์การ