Comparative and Superlative

Comparative & Superlative คืออะไร?

• Comparative (ขั้นกว่า): ใช้เปรียบเทียบ “สองสิ่ง” เช่น
  This laptop is faster than mine.

• Superlative (ขั้นสุด): ใช้เปรียบเทียบ “มากที่สุดในกลุ่ม” เช่น
  He is the tallest in the class.

ในการเปรียบเทียบขั้นกว่า เราจะต้องใช้คำที่อยู่ในรูปขั้นกว่า ซึ่งแปลงมาจากคำปกติ เช่น tall แปลว่าสูง เมื่อแปลงเป็นรูปขั้นกว่าจะกลายเป็น taller ซึ่งแปลว่าสูงกว่า การเปลี่ยนคำให้เป็นขั้นกว่า ทำได้โดย

1.เติม er ต่อท้าย สำหรับคำ 1 พยางค์

• cheap – cheaper

• slow – slower

การเปลี่ยนคำให้เป็นขั้นกว่า

เป็นการเปรียบเทียบให้เห็นความมากหรือน้อยกว่าของ 2 สิ่ง ไม่ว่าจะเป็นแง่ใดก็ตามโดยโครงสร้างประโยคง่ายๆ คือ

S+V (Adj/Adv) + “ -er ” + than

• ตัวอย่างเช่น My sister is clever than me (พี่สาวของฉันฉลาดกว่าฉัน)

การเปรียบเทียบขั้นกว่าคือ

1) การเปรียบเทียบขั้นกว่า (Comparative)

5.คำคุณศัพท์ 2 พยางค์บางคำ ใช้ได้ทั้ง er และ more

• clever – cleverer, moreclever

• simple – simpler, moresimple

• happy – happier, more happy

6.บางคำจะมีรูปพิเศษเฉพาะ

• good – better

• bad – worse

2.เปลี่ยน y เป็น i แล้วเติม er สำหรับคำ 2 พยางค์ที่ลงท้ายด้วย y (y -> ier)

• easy – easier

• lucky – luckier

3.ใช้ more นำหน้า สำหรับคำ 2 พยางค์ขึ้นไป

• moreserious

• morebeautiful

4.ใช้ more นำหน้า สำหรับ adverb ที่ลงท้ายด้วย ly

• morecarefully

• moreslowly

2) การเปรียบเทียบขั้นสุด (Superlative)

การเปรียบเทียบขั้นสุดคือ การใช้เปรียบเทียบกับนามที่มีจำนวนตั้งแต่ 3 ขึ้นไป โดยโครงสร้างประโยคง่ายๆ คือ

S + V +the + Adj/Adv + “ -est ”

• ตัวอย่างเช่น My brother is the tallest. (พี่ชายของฉันสูงที่สุด)

1.เติม est ต่อท้าย สำหรับคำ 1 พยางค์

• cheap – cheapest

• large – largest(ลงท้ายด้วย e เติม st ได้เลย)

2.เปลี่ยน y เป็น i แล้วเติม est สำหรับคำ 2 พยางค์ที่ลงท้ายด้วย y (y -> iest)

• easy – easiest

• lucky – luckiest

การเปลี่ยนคำให้เป็นขั้นสุด

ในการเปรียบเทียบขั้นสุด เราจะต้องใช้คำที่อยู่ในรูปขั้นสุด ซึ่งแปลงมาจากคำปกติ เช่น tall แปลว่าสูง เมื่อแปลงเป็นรูปขั้นสุดจะกลายเป็น tallest ซึ่งแปลว่าสูงสุด

การเปลี่ยนคำให้เป็นขั้นสุด ทำได้โดย 

5.คำคุณศัพท์ 2 พยางค์บางคำ ใช้ได้ทั้ง est และ most

• clever –cleverest, mostclever

• simple – simplest, mostsimple

• happy –happiest, most happy

6.บางคำจะมีรูปพิเศษเฉพาะ

• good – best

• bad – worst

การเปลี่ยนคำให้เป็นขั้นสุด

3.ใช้ most นำหน้า สำหรับคำ 2 พยางค์ขึ้นไป

• mostserious

• mostbeautiful

4.ใช้ most นำหน้า สำหรับ adverb ที่ลงท้ายด้วย ly

• mostcarefully

• mostslowly

จะรู้ได้อย่างไรว่าเมื่อไหร่ควรใช้ “-er” หรือ “more” และเมื่อไหร่ควรใช้ “-est” หรือ “most”?

หลักการง่ายๆ คือให้ดูที่จำนวนพยางค์ของคำคุณศัพท์หรือคำกริยาวิเศษณ์ค่ะ โดยปกติแล้วคำ 1 พยางค์จะเติม “-er” หรือ “-est” แต่ถ้ามีตั้งแต่ 2 พยางค์ขึ้นไปให้ใช้ “more” หรือ “most” นำหน้า ทั้งนี้จะมีข้อยกเว้นสำหรับคำ 2 พยางค์ที่ลงท้ายด้วย “-y” (ให้เปลี่ยน y เป็น i แล้วเติม -er/-est) และคำที่มีรูปพิเศษเฉพาะ

ในการเปรียบเทียบขั้นกว่า “than” จำเป็นต้องตามหลังคำขั้นกว่าเสมอไปหรือไม่?

นการเปรียบเทียบขั้นกว่าเพื่อระบุว่าสิ่งใดมากกว่าหรือน้อยกว่าสิ่งใด “than” จะต้องตามหลังคำขั้นกว่าเสมอ เพื่อให้ความหมายสมบูรณ์ค่ะ เช่น “He walks faster than me.” (เขาเดินเร็วกว่าฉัน) แต่ถ้าประโยคไม่ได้ระบุสิ่งที่นำมาเปรียบเทียบอย่างชัดเจน ก็สามารถละ “than” ได้ค่ะ เช่น “I would like to have a bigger house.” (ฉันอยากมีบ้านที่ใหญ่กว่านี้)

คำว่า “good” และ “bad” เป็นคำคุณศัพท์ที่มีรากศัพท์เก่าแก่ในภาษาอังกฤษ และมีการเปลี่ยนแปลงรูปมานานแล้วค่ะ จึงเป็นคำที่มี รูปพิเศษเฉพาะตัว (Irregular) ในการเปรียบเทียบ ซึ่งไม่มีกฎตายตัวเหมือนคำอื่นๆค่ะ ดังนั้นจึงเป็นสิ่งที่ผู้เรียนต้องจำรูปแบบเฉพาะของคำเหล่านี้

ทำไมบางคำที่มีรูปพิเศษเฉพาะ เช่น “good” หรือ “bad” ถึงต้องจำรูปแบบการเปรียบเทียบต่างจากคำอื่น?