Pangajaran Dongeng jeung Carita Babad

Tujuan Pangajaran

Sanggeus diajar matéri carita jaman baheula, dipiharep hidep mampuh mikaharti kana eusi wacana carita babad jeung dongéng, maham kana kalungguhan atawa peran tokoh dina carita babad jeung dongéng, maham kana hubungan pancakaki antar tokoh dina carita babad jeung dongéng, maham kana hubungan tokoh jeung peristiwa dina carita babad jeung kaayaan atawa kanyataan sabenerna, mampuh nyieun atawa nyusun kacindekan tina carita babad jeung dongéng anu dibaca, jeung mampuh méré sawangan, koméntar kana aspék-aspék sajarah local, carita babad jeung dongéng.

Dupi hidep parantos mikawanoh carita babad dina pangajaran sateuacanna?

Wangenan

Dina kamus basa sunda, babad téh nyaéta carita kajadian jaman baheula (Danadibrata, 2009:44); Dongéng anu ngandung unsur-unsur sajarah (KUBS, 1993:30). Dongéng sarupa kitu ku Yus Rusyana (ahli kasundaan) digolongkeun kana kana dongéng nu nyaritakeun kahirupan jalma di masarakatna jeung dina sajarahna.

Sajarah

Istilah “babad” asalna tina basa jawa nu hartina ‘muka lahan anyar’ atawa ‘nuay tangkal’. Dipatalikeun kana sajarah lantaran unggal sajarah hiji daérah salawasna dimimitian ku muka wilayah anyar. Satuluyna, babad dihartikeun carita anu aya patalina jeung sajarah.

Di tulis dina wangun wawacan

Make aksara sunda kuno, arab pegon, sunda jawa (cacarakan) aya oge laten

Aya oge wangun prosa

Dina babad kapanggih aya unsur pamohalan saperti dongeng

Jejer

Palaku

Latar/Setting

Galur

Amanat