Paglaganap ng Islam sa Pilipinas

Bunsod ng pakikipagkalakalan ng mga sinaunang Pilipino sa mga Arabong Muslim at Tsino na dumaan malapit sa Palawan, unti-unting napansin ng mga ito ang Pilipinas. Nagsimula silang nakipagkalakalan sa Sulu at kinalaunan, ito ay umunlad. Dahil dito, umunlad at naging sentro ng kalakalan ang Sulu. Dumami ang nangalakal na Arabe na nakarating dito.
Makikita rito ang mga rutang pangkalakalang tinahak ng mga Arabong Muslim sa TimogSilangang Asya. Sa pamamagitan ng mga rutang ito ay nakarating sa Pilipinas hindi lamang ang mga dayuhang kalakal kung hindi maging ang impluwensyang Muslim.

​ Ang Islam ay pinaniniwalang nakarating sa Pilipinas noong kalagitnaan ng ika-14 na siglo. Ito ang panahon ng pagtatag at pagpapalawak ng Islam sa Malay Peninsula. Ang mga mangangalakal ang siyang nagbigay-daan upang mapalaganap ang pananampalatayang Islam sa Pilipinas at sa iba pang bahagi ng Asya. Si Mukdum, na isang Iskolar na Muslim, ang pinaniniwalang nagdala nito sa Sulu. Siya rin ang pinaniniwalang unang nagtayo ng moske sa Buansa at sa pulong Simunol. Pagkatapos ng sampung taon, dumating sa Sulu ang pinuno ng Menangkabaw, Sumatra na nagngangalang Rajah Baguinda. Siya ang nanghikayat sa mga katutubong Pilipino na maging Muslim. Ang mga gawain ni Rajah Baguinda ay ipinagpatuloy naman ni Abu Bakr na naging asawa ng anak ni Rajah Baguinda na si Paramisul. Nang yumao si Rajah Baguinda, Si Abu Bakr na ang naging sultan. Itinatag niya ang pamahalaang Sultanato at sinunod niya ang sistema ng pamamahala sa Arabia. Sa pamamagitan nito, mabilis na lumaganap ang Islam sa lahat ng bahagi ng Sulu. Ayon sa kasaysayan, muling dumating ang isang pangkat ng mga mangangalakal na Mulsim sa Cotabato at Malembang noong huling taon ng ika-labinlimang siglo. Ito ay pinamunuan nina Sharif Auliya at Sharif Maharajah na nagmula sa Malacca.

​
Sa ilang bahagi ng Mindanao, ang Islam ay itinatag at pinalaganap naman ni Sharif Muhammad Kabungsuan. Ayon sa mga salaysay, dumaan sila sa Brunei, Cagayan de Zulu at Zamboanga kung saan nagawa niyang hikayatin ang mga katutubong tribu na tanggapin ang relihiyong Islam. Ayon sa kasaysayan, ang pagdating at paglaganap ng Islam sa ating bansa ay mayroong pinagdaanang hakbang na katulad ng naganap sa ibang bansang Asyano: a. Pagkakaroon ng pamayanang Muslim b. Pagdating ng mga misyonerong Islam sa Pilipinas c. Pagiging Muslim ng mga opisyal na pamahalaan; d. Pagpapakilala ng mga institusyong pang Muslim; at e. Pagpapatindi ng pakikipag-ugnayan sa ibang bansang Muslim.

Ang paglaganap ng Islam ay naganap sa mapayapang pamamaraan. Ginamit ng mga Muslim ang pangangalakal bilang pamamaraan upang mapalapit sa mga katutubo. Gayunpaman, mabilis ding natuldukan ang paglaganap na ito sa pagdating ng Espanyol nong ika-16 na siglo. Nagtungo ang mga Pilipinong Muslim sa katimugang bahagi ng Pilipinas upang mapanatili ang kanilang pagsasarili mula sa mga Espanyol. Sa kabila ng hangarin ng mga Espanyol na binyagan ang mga Muslim sa Kristiyanismo, patuloy paring pangunahing paniniwala ang Islam sa rehiyon.