W dzisiejszym odcinku

​1. Dlaczego wojna stuletnia nie trwała stu lat.
2. O pewnej wojowniczej kobiecie.
3. Dlaczego nie warto ufać papieżowi i cesarzowi.
4. Dlaczego należy uważać na kolce róż.
5. Słów kilka o wielkim upadku.

Była to epidemia choroby zwanej dżumą, która wybuchła około 1348 roku. Przyczynił się do tego okres głodu i nieurodzaju, który osłabił organizmy ludzkie.

Choroba w ciągu kilku lat pochłonęła życie około 30% ludzi w Europie.

Czym była epidemia czarnej śmierci?

Głównymi przyczynami wojny stuletniej były:

- rywalizacja między Anglią i Francją o ziemię we Francji, które były w posiadaniu Anglików.

- Edward III władca Anglii, uważał, że powinien odziedziczyć tron francuski, który został przejęty przez Walezjuszów po wygaśnięciu głównej linii Kapetyngów.

Jakie był przyczyny wojny stuletniej?

Jak wyglądała wojna stuletnia?

Trwała od 1337 do 1453 roku.

Anglicy zdominowali Francuzów i zwyciężyli kolejno w:

- 1346 roku w bitwie pod Cresy

- 1356 roku w bitwie pod Poitiers

- 1415 roku w bitwie pod Azincourt

We Francji rosło niezadowolenie z postawy Walezjuszów i wybuchła wojna domowa. Król Anglii wykorzystując słabość Francji przejął władzę.

Okupacja angielska wzbudziła we Francji powszechny opór.

Na jego czele stanęła Joanna d'Arc. Jej postawa zainspirowała Francuzów do walki i ostatecznie w 1453 roku Anglicy zostali pokonani.

- Terytorium Francji zostało zniszczone.
- Anglicy utracili ziemie we Francji.

Jakie były skutki wojny stuletniej?

​W drugiej połowie XV wieku rozgorzały w Anglii walki o władzę między rodami Yorków i Lancasterów. Od herbów obu rodzin zwiemy je wojną dwóch róż. Ostatecznie władzę przejęli spokrewnieni z Lancasterami Tudorowie.

Czym była wojna dwóch róż?