Second conditional, wish/if only

Zdań warunkowych drugiego stopnia używamy, mówiąc o obecnych sytuacjach lub stanach, których zmiana jest niemożliwa lub mało prawdopodobna, albo o czymś, co teoretycznie mogłoby nastąpić w przyszłości, ale jest mało realne:

If you had an accident, who would you call first?
Gdybyś miał wypadek, do kogo byś najpierw zadzwonił?

Podobnie jak w zdaniach warunkowych pierwszego stopnia, zdania składowe mogą wystąpić w dowolnej kolejności. Jeśli zdanie podrzędne (warunek z if) występuje jako pierwsze, stawiamy po nim przecinek.

Konstrukcji wish/if only + Past Simple używamy, wyrażając żal, że coś ma miejsce lub nie ma miejsca w chwili obecnej. 

I wish/If only people cared about their own health. Chciałbym, żeby ludzie dbali o swoje zdrowie. / Żałuję, że ludzie nie dbają o swoje zdrowie. 

Konstrukcji wish/if only + would + czasownik używamy w odniesieniu do przyszłości, wyrażając życzenie, by obecna trudna lub uciążliwa sytuacja się zmieniła. Nigdy nie używamy jej w odniesieniu do siebie. 

I wish/If only my sister would hurry up! Chciałbym, żeby moja siostra się pospieszyła! 

Wyrażenie if only wyraża żal silniej niż czasownik wish.