ZAMİRLER

Zamirler sözcük ve ek durumunda olmak üzere ikiye ayrılır.

A. Sözcük Hâlindeki Zamirler

1. Kişi (Şahıs) Zamirleri

2. İşaret Zamirleri

3. Belgisiz Zamirler

4. Soru Zamirleri

​

B. Ek Hâlindeki Zamirler

1. İyelik Zamirler

2. İlgi Zamiri

​

İsim olmadıkları hâlde isim gibi kullanılan, isimlerin yerini tutan kelimelere zamir denir.

1. ŞAHIS (KİŞİ) ZAMİRLERİ

Sadece insan isimlerinin yerini tutan zamirlerdir.
Bu zamirler; “ben, sen, o, biz, siz, onlar” dır.

Pikniğe sadece Enes katılmadı.
Pikniğe sadece o katılmadı. (1. cümledeki Enes isminin yerine o zamiri gelmiş)

Örnek:

“Size ben yardım ederim.” ( siz ve ben kelimeleri kişi zamiridir.)

“O, sana mektup göndermiş.” (o ve sana kelimeleri kişi zamiridir.)

2.İşaret Zamirleri

Asıl işaret zamirleri “bu, şu, o, bunlar, şunlar, onlar” dır.

Kalemler neden masanın üzerinde duruyor?
Şunlar neden masanın üzerinde duruyor?

(1. cümledeki kalemler çoğul isminin yerine şunlar işaret zamiri gelmiş)

Örnek:

“Bu bana dedemden kaldı.” "Bunlar en sevdiğim kitaplar."

​

İsimleri, yerini işaret yoluyla, göstererek tutan zamirlerdir.

işaret zamirleri tekil ve çoğul olarak kullanılabilir.

Başlıca belgisiz zamirler şunlardır: “Bazısı, kimi, çoğu, hepsi, birkaçı, birçoğu, tümü, tamamı, herkes, hiçbiri, biri, falan, şey ...”


Örnek:

“Herkes bu kitabı okusun.”

“Öğrencilerin çoğu Türkçeyi sever.”
"Testteki sorulardan birkaçı çok kolaydı."

3. belgisiz zamirler

​

İsimlerin yerini belli belirsiz, kesin olmayacak şekilde tutan zamirlerdir. Hangi varlığın yerini tuttukları açıkça belli değildir. Bunlara belirsizlik adılı da denir.

4. Soru Zamirleri

İsimlerin yerini soru yoluyla tutan zamirlerdir. Esas soru zamirleri “kim” ve “ne” dir. Bunun yanında soru bildiren diğer sözcükler de soru zamiri olarak kullanılabilir.


Örnek:

"Annem sana ne dedi?”

“Bu çocuk da kim?" “Bu saate kadar nerede kaldın?"

5. iyelik zamiri

» (benim) defterim
» (senin) defterin
» (onun) defteri
» (bizim) defterimiz
» (sizin) defteriniz
» (onların) defterleri

​

İsimlere getirilerek, onların ait olduğu kişiyi bildiren zamirlerdir.

​

Örnek:

“Evimiz ana yolun kenarındadır.”

“Annesi beni çağırdı.”
"Kalemim kırılmış."

6. ilgi zamiri

Örnek:

“Bizim arabamız sizinkinden (sizin arabanızdan) eski.”

“Ayşe'nin defteri eski, seninki (senin defterin) yeni."

“Oğuz'un saçı kısa, benimki (benim saçım) uzun."

​

Cümlede daha önce geçmiş bir ismin yerini tutan ek hâlindeki “-ki” zamiridir. Bu zamir kendinden önceki kelimeye bitişik yazılır.