2-maruza

Bundan bir necha soat oldingi hayoti, chorbog‘ning musaffo havosi, zilol suvli hovuz, salqin ko‘shk, betashvish damlar ‒ hammasi birdan uzoq o‘tmishga aylangan edi.

Ona-bola va egachi-ini otlaridan tushib, quchoqlashib ko‘rishar ekanlar, goh xonumondan ayrilish alamlarini, goh diydor ko‘rishish quvonchlarini ichlariga sig‘dirolmay, ko‘zlariga dam-badam yosh olishar edi.

O‘gay taqdir Boburni bu yerga go‘yo aldab olib kelgan-u,
birvarakayiga Samarqanddan ham, Andijondan ham mahrum qilgan!

Hozir butun olam Umarshayx mirzoga mana shu kabutarday ma’sum va osuda tuyuldi

Biroq bu bahaybat o‘ngirlar oyoq ostidagi zaminni ichdan
hilviratib qo‘yganini, kabutarxona ortidagi jarning tagini suv o‘yib ketganini, yer o‘pirilgudek bo‘lib turganini Mirzo ham, uning
atrofidagi mulozimlar ham mutlaqo sezmas edilar.

Dasturxondan sedanalik issiq non va handalak hidi keladi.

Boshiga tushgan musibat ham, ichini kuydirayotgan tashnalik
ham xayolidan uzoqlashdi.

Uzun Hasan ismli ingichka, novcha dorug‘a askarlikka odam
olish va shaharni yaqinlashib kelayotgan dushmandan himoya qilish tashvishi bilan band ekan.

Kiyim-kechak, oziq-ovqat, uy tutish, hayot tarzi ‒ hammasi  o‘troq turkiy aholinikidan farq qilmagani yaxshi bo‘ldi.

Orqadagi mulozimlardan ikkitasi ‒ rikobdor bilan jilovdor tez otdan tushdilar. (P.Qodirov)

Saidiy Munisxonning dargohiga ikkinchi ko‘prikdan ‒ shuhrat, obro‘, pul ko‘prigidan o‘tadi. Bu ko‘prikdan o‘tganida Munisxon ta’zim bilan qarshi olishi muqarrar. (A.Qahhor)

Axir uning yolg‘iz o‘g‘li ‒ suyukli farzandi Bobur ham mana shu binolarning birida istiqomat qilmayaptimi? (P.Qodirov)

. Nega Munisxon ‒ tabiat haykaltaroshlik hunarini boshlaganidan beri mislini yaratmagan bir mo‘jiza, anor suvining
tomchisiday tiniq, suhbati tong shabbodasiday kishining bahrini ochadigan bir qiz Muxtorxonga ‒ qirindi, tashlandi loydan
hafsalasizlik bilan “olam uchun bir ermak ham kerak-ku axir”, deb yasalgan haykalga ‒ ko‘zlari qumloqda dam olib yotgan
kaltakesakning ko‘ziga o‘xshgan bir kishiga mayl berdi? (A.Qahhor)  

10.O‘rtasi sinib tushgan ko‘prikning ustida ‒ ag‘darilgan aravalar, yiqilib yotgan ot va tuyalar orasida talay navkarlarning
ezg‘ilangan jasadlari qoldi. (P.Qodirov)

11. Muxtorxonni, shu oddiy bir kishi ‒ ibtidoiy maktabning muallimini, Abbosxondan tortib Mahmudjon afandigacha ‒ hamma izzat qiladi. (A.Qahhor)

Yo‘lchiboy, ko‘pincha, kechqurunlari Saidiyning oldiga ‒ yotoqqa keladi, Saidiy bilan uzoq so‘zlashib o‘tiradi. (A.Qahhor) 5. Yuvosh qora otda o‘tirgan va oppoq kiyingan o‘rta yashar ayol ‒ Boburning onasi Qutlug‘ Nigor xonim edi.

. Boyagi dahshatli quyun endi undan orqada ‒ izma-iz yelib kelayotgan navkar va savdarlar orasida qolib ketganday bo‘ldi.
(P.Qodirov)