Jan Bosko 2

Jankowi śniło się, że jest w pobliżu swojego domu, wśród gromady chłopców, którzy bawili się na ogromnym podwórzu. Jedni się śmiali, inni bawili, wielu przeklinało. Na dźwięk przekleństw mały Janek rzucił się na nich, próbując za pomocą pięści i krzyku sprawić, aby zamilkli. Wtedy ukazał mu się Mężczyzna z twarzą tak jaśniejącą, że Janek nie mógł na nią patrzeć. Zwrócił się do chłopca po imieniu i rzekł:

Janek speszony, że nie da sobie rady pomóc chłopakom w ten sposób zapytał Mężczyznę kim jest, że nakazuje mu spełniać rzeczy niemożliwe. Mężczyzna odpowiedział, że Jego imię wyjawi Jankowi ta, do której mama Janka nauczyła chłopca modlić się trzy razy dziennie. Koło Mężczyzny pojawiła się Kobieta ubrana w płaszcz jakby utkany z świecących gwiazd.

Kobieta pokazała Jankowi pole, na którym nie było już chłopców, a najróżniejsze dzikie zwierzęta. I powiedziała: "Stań się pokorny, silny i mocny, a to, co zdarzy się za chwilę z tymi zwierzętami, ty musisz uczynić dla moich dzieci". Janek spojrzał jeszcze raz na zwierzęta, a te zaczęły zmieniać się w łagodne baranki. Janek jednak wtedy nie zrozumiał tego snu.